Astuga (Astugue en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada en departament deths Hauts Pirenèus dera region administrativa d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia Aute vilatge o quartièr : Astugavielha. vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Era prononciacion qu'ei [as'tugo/'éstugo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Pe de Stuga cap a 1140, Petrus de Astuga, cap a 1150, Lo senher d'Estugue ath sègle XII o XIII, Astuga en 1205, 1313 e 1342, de Stuga, en latin, en 1379, los homes de Estugue en 1384, Astugue en 1429, Astugue (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII)Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=899&titre=astugue.
Dauzat que cita eth basco ast, varianta de aitz, « punta rocosa », dab eth sufixe -ucaAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 32, a Asté.
Simin Palay que cita astu, « vila, lòc sus un turon », mot... grèc.
Segon Miquèu Grosclaude, era etimologia basca de Dauzat convién pas ath site de turon argilós deth vilatge e eth sufixe que demanda precisions; que i a patronimes Dastugue e Destugue. Eth nom que demòra escur.
Xavier Delamarre que precisa era soca Astu- ei frequenta en celticXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 64, a astura (R).
Istòria
Administracion
Demografia
En era populacion qu'èra de abitants e era densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab era comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha