Cadelha e Trashèrra (Cadeilhan-Trachère en francés) qu'ei ua comuna gascona de Comenge, ena Vath d'Aura, situada en eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.
Geografia vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia Cadelha Era prononciacion qu'ei [ka'délyo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : De Cadelhano, en latin, en 1387, Cadeilhan et Trascherre en 1738, Cadeillan, Trechere en 1767, Cadeilhan en 1790, Cadeilhan-Trachère en 1806Michel Grosclaude et Jean-François Le Nail, Dictionnaire toponymique des communes des Hautes-Pyrénées intégrant les travaux de Jacques Boisgontier, Conseil Général des Hautes-Pyrénées, 2000 https://www.archivesenligne65.fr/article.php?laref=978&titre=cadeilhan-trachere.
Cadelha que sembla venir d'un nom galloroman (o gallic) Catilios, dab eth sufixe latin -anum (o son equivalent celtic -anon Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 19. Pr'aquò, Xavier Delamarre qu'utiliza aqueth nom de persona sonque peths toponimes deth tipe Cadilhac, en -i-Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 109. Los Féniés, en seguida de Negre, que considèran Catilius (fòrma latina deth medish nom) com latin Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 117 e Dauzat que destria Catĭlius ( > Cadelhan) de Catīlius ( > Cadilhac), separacion qui es benlèu un pauc per arren (castrum Cadelionense, au sègle XI, qu'es vengut Cadilhon a las epòcas recentas, çò qui eth-medish constata implicitament Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 129). Cadelha qu'èra donc probablament una anciana grana propietat antica qui avè per mèste Catilios (o Catilius). Un reculament d'accent tonic qu'a marcat era seguida d'era evolucion deth nom. Miquèu Grosclaude que hè tanben de Catilius un nom latin... Trashèrra Era prononciacion qu'ei [tra'chèrro] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Per de Traseras, P. de Traseres, cap a 1180, de Transserra, de Transera, en latin, en 1387, Transcherre (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), Tranchere en 1790, Tracherre en 1790.
Segon Miquèu Grosclaude, après R. Aymard, eth sens qu'ei trans, « delà », (era) sèrra.
Istòria
Administracion
Demografia
En era populacion qu'èra de abitants e era densitat qu'èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab era comuna
Véder tanben Comunas deths Hauts Pirenèus
Ligams extèrnes
Nòtas
Categoria:Comuna de Comenge Categoria:Comuna deths Hauts Pirenèus Categoria:Comuna de Gasconha Categoria:Comuna dera Vath d'Aura