AstísToponimia Occitana (Institut d'Estudis Occitans) : IEO_BdTopoc : http://bdtopoc.org Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 360 (Astis en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.
Toponimia La prononciacion qu'ei [as'tis]. Las fòrmas ancianas que son Estis/Astiis en 1385, Astis (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) Michel Grosclaude, Dictionnaire toponymique des communes du Béarn, Escòla Gaston Febus, 1991, p. 360.
Segon Dauzat, Astis que vien deu basco (aquitan) ast (varianta de aitz, « punta rocosa », dab un sufixe escur Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 32, a Asté.
Per Miquèu Grosclaude, la solucion de Dauzat que seré acceptabla foneticament, dab un sufixe locatiu basco -tz, mès i a arren qui semble ua punta rocosa. Shens certitud, Grosclaude que prepausa ua auta ipotèsi : per la prumèra sillaba, l'article definit arcaïc es (o ua contraccion de a + los; per la segonda sillaba, ipoteticament ua fòrma deu vèrbe tiéner, dab lo sens de « dependéncia », (sens de t(h)in donat dins lo diccionari de Lespin, a l'article apertins), o lo mot (an)ti(i)ns, « entins, tins (diccionari Palay, p. 402 e 955 » .
Istòria
Administracion
Demografia
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas dab la comuna
Véder tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna deus Pirenèus Atlantics Categoria:Comuna de Bearn