Guils de Cerdanya es un municipi de la Comunautat Autonòma de la Generalitat de Catalonha, de la província catalana de Girona e de la comarca de Bassa Cerdanha.
Toponimia Guils La prononciacion es [gils]. Las fòrmas ancianas son Higuiles en 944, Egils en 983, Enguils en 1011, Eguils en 1040, 1070, 1359, Enuils en 1163 e 1335, Aguils en 1175, Guils en 1182. Ven del latin equiles, « estable de chavals, escudariá » Joan Coromines, etc, Onomasticon Cataloniæ, vol. IV, p. 402 https://web.archive.org/web/20250620133805/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=21277. Aravó Es una aiga, dita tanben riu Querol. Se pronóncia [ər'bo], mès Sant Martin d'Aravó es [Sant Mər'ti dərə'bo] (o Sant Martí). Las fòrmas ancianas son ripparia Aravonis en 1286, flumen Aravonis en 1297. Sembla un nom indoeuropèu, benlèu celtic, coma Ara, Arba, Aragon e un riu omonime afluent de Danubi citat per Ptolemèu, Arabo, -onis Joan Coromines, etc, Onomasticon Cataloniæ, vol. II, p. 216 https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=3320. Saneja La prononciacion es [sə'neʒə]. Las fòrmas ancianas son Exenegia en 839, 1011, 1030, 1163, villa Eisiniga en 908, villa Exeneia en 1088, Seneia en 1264, 1632, Saneya en 1281, Sanegia en 1463. S- iniciala pareis sonque en 1264, donc es lo resultat d'una dissimilacion de palatalitat : ʃ-ʒ > s-ʒ. La vocala iniciala, confonduda ambe la preposicion locativa a, es estada deglutinada. L'etime es EʃE-N-EGI-A, ambe eʃe, varianta de etxe « ostal » dins aquel ancian basc extrème-oriental, e egi « travèrs ». Una -n- es aponduda de còps als noms basques; per exemple Lekunberri, a Larraun (e nom d'ostal Lecumberri), es compausat de leku « lòc » e berri « nòu » Joan Coromines, etc, Onomasticon Cataloniæ, vol. VII, p. 36 https://web.archive.org/web/20250119201901/https://oncat.iec.cat/veuredoc.asp?id=36735.
Nòtas e referéncias