vinheta|La primièra pagina de All's Well that Ends Well del First Folio de las pèça de Shakespeare, publicat en 1623. All's Well That Ends Well (Tot va plan, qu'acaba plan) es una pèça de William Shakespeare. Seriá estat escricha en 1604 e 1605, also at Centre for Early Modern Studies, University of Oxford accessed 22 April 2012: "The recent redating of All’s Well from 1602–03 to 1606–07 (or later) has gone some way to resolving some of the play’s stylistic anomalies" ... "[S]tylistically it is striking how many of the widely acknowledged textual and tonal problems of All’s Well can be understood differently when we postulate dual authorship." e d'en primièr publicat dins First Folio en 1623.
D'en primièr la pèça foguèt classificada coma un comèdia de Shakespeare, la pèça es ara considerada per de criticas coma una de sas pèça a problèma, atal nomenat que pòt pas èsser plenament classificada coma tragèdia o comèdia. Es pas una pèça de la mai estimada del dramaturg, que lo critica Harold Bloom escriguèt que pas degun , "levat George Bernard Shaw, jamai exprimiguèt amb fòrça entosiasme per All's Well That Ends Well."
Personatges Rei de França Duc de Florença Bertram, Comte de Rosselhon Comtessa de Rosselhon, Maire de Bertram Lavatch, un Bofon e son ostal Helena, una domaisèla aparada per la Comtessa Lafew, un nòble vièlh Parolles, un seguent de Bertram Una vièlha Veusa de Florença, escaissada Capilet Diana, Filha de la Veusa Intendent de la Comtessa de Rosselhon Violenta (personatge fantasma) e Mariana, vesins e amics de la Veusa Un Page Soldats, Servicials, Gentilòmes, e Cortesans
Esquèma Helena, lo rèire banc d'una comtessa francesa, es enamorada del filh de la comtessa: Bertram, qu'es indeferent d'ela. Bertram va a París per remplaçar son paire defunt per ajuda lo Rei de França malaut. Helena, la filha d'un doctor recentament defunt, seguís Bertram, en aparéncia ofrir al Rei sos servicis de medecinaira. Lo Rei es sceptic, e ela garantís la garison de sa vida: se el morís, ela serà mesa a mòrt, mas se el vui, ela causirà un espos dels cortesans. Lo Rei garís e Elena causís Bertram, que el la regeta, en rason de sa pauretat e de son estut bas. Lo Rei la força al maridatge, mas après la ceremonia Bertram sul pic se'n va a la gèrra en Itàlia sens un quita bais d'adieu-siatz. El ditz que serà maridat sonque après qu'ela aurà fach nàicer son enfant e portarà son anèl de familha. En Itàlia, Bertram es un guerrirèr victoriós e tanben un seductor fruchós de verges localas. Helena lo seguís en Itàlia, ven amiga de Diana, una verge qu'encanta Bertram, e aranjan qu'Helena prenga la plaça de Diana al lièch. Diana obten de Bertram l'anèl e cambi d'un dHelena. D'aquel biais Helena, sens que Bertram se'n prenga consciéncia, consuma lor maridatge e pòrta son anèl.Helena torna cap a la comtessa rosselhonesa, qu'es orrifiada de çò qu'a fach son filh, e declara Helena coma sa filha a la plaça de Bertram. Helena fenh sa mòrt, e Bertram, pensant que se'n deliurèt, se'n torna. Ensag de se maridar amb la filha d'un senhor local, mas Diana se revèla e trenca l'engatjament. Helena aparéis e explica l'escambi d'anèl, anoncia que compliguèt l'esomesa de Bertram; Bertram, impressionat per tot çò qu'ela faguèt per lo ganhar, jura de l'amar. Tot s'acaba plan. I a una sosintriga amb Parolles, una associat desleal de Bertram. Un tèma recurrent que percors la pèça es la similaritat entre amor e guèrra – conquista/seduccion/traïson/manipulacion.
Sinòpsi La pèça comença en Rosselhon ont lo jove comte Bertram ditz a-dieu-siatz a sa maire la contessa e Helena, al partir a la cort de París (amb lo vièlh Lòrd Lafew) jos l'òrdre del rei de França. Lo paire de Bertram defuntèt recentament e Bertram es jos la tutela del Rei e son servicial. Helena, una jova aristocrata minora e jos la tutela de la comtessa, que lo paire (un mètge talentós) ven de morir, deplora son amor impossible (o afogat) per Bertram, e lo perdent a París, çò que li es grèu alara que pels autres sembla plorar son paire. Parolles, un soldat coard e parasit de Bertram, fa intelligéncia amb Helena, comparant alara l'amor amorós e la pèrda de virginitat que s'esfòrçan de prene lo militar. Helena gaireben admés son anor per Bertram a Parolles abans de se'n anar per París amb Bertram e Lafew. Encara un còp sola, Helena se convenç de se batre per Bertram malgrat las escasenças, mencionant la malautiá del Rei per prene sa decision.
A París, lo Rei e la notabilitat discutisson de la guèrra en Toscana, ont los nòbles de França rejonhon l'un o l'autre camp en cerca de lors glòria. Bertram, Parolles e Lafew arriban, e lo Rei lausa lo paire de Bertram coma vertadièrament mai onorable, umble e egalitarista d'entre los nòbles de son temps o d'aquel de Bertram. Aculhís Bertram coma s'èra son filh. esquèrra|vinheta|Aquarela d'Helena e la Comtessa, Act I, Scèna iii. En Rosselhon, lo Bofon demanda la permission de se maridar çò de que el e la comtessa debaton. L'Intendent explica a la Comtessa qu'a ausit Helena se lamentar de son amor per Bertram malgrat lor difréncia sociala. La Comtessa, per simpatiá e vesent Helena coma la sieuna filha, obten sa confession. Helena admés son amor, mas (per convenéncia o estrategia) restanca son ambicion ja revelada. S'agradan quHelena farà lo viatge cap a París per ensejar de sonhar lo Rei, quitament a engatjar sa vida per l'escasença.
A París, lo Rei conselha als nòbles de partir a la guèrra, los exortant, utilizant lo registre de l'amor, a cercar l'onor e los avertís de las femnas italianas en tèrmes guerrièrs. Bertram, tròp jove per anar a la guèrra e a París per servir lo Rei, es encoratjat per Parolles e los nòbles per volar a la guèrra de Toscana. Fa la jurada als nòbles que se'n irà, mas après lor partença, a Parolles, reconéis (o cambia) son intencion de demorar a çò del Rei. Lafew demanda al Rei de parlar a Helena que li ofrís de sonhar sa malautiá fatala amb la pocion mai poderosa e protectriz de son paire. Lo Rei reconéis la fama de son paire defunt, mas refusa de noirir un esper fatals. Amb una seria d'arguments -mostrant sa fisança, cridant lo costat irracional e mistic, fasent valer la reputacion de son paire- convenç lo Rei de daissar far lo cèl mejans ela. Accèpta l'avertiment del Rei qu'engatjarà sa vida contra la capitada, mas dins la balança, demanda que pòsca causir son espos d'entre los cortesans. Accèpta lo Rei.
En Rosselhon, la Comtessa manda lo Bofon a París amb una letra per Helena, mas abans de partir lo Bofon tafura la Comtessa imitant los cortisans al biais auturós e enganaire.
De retorn a París, Lafew ensag de parlar dels poders del cèl dins un mond de scientifics, mas Parolles l'interromp a cada torn, ensejant de marcar de punts e crida que Lafew pense coma el. La conversacion mena cap a la garison miraculosa del Rei e de la femna que lo sonhèt. Dintran lo Rei e Helena, e los òmes son surpreses d'aprene que la femna es Helena (Lafew pòt èsser incredul, qu'es el qu'introduguèt Helena al Rei per intencion!). Lo Rei convòca los cortesans e el e Helena fan conéisser lor aranjament que deu ara causir un espos. Helena questiona brèvament unes cortesans (los dos primièrs fan un consenç superficial en fàcia del Rei mas de biais auturós e enganaire coma lo Bofon l'aviá mostrat de per abans). Helena causís Bertram se liurant a el, e lo Rei conclutz lo vòt. Bertram esita, demandant d'en primièr al Rei dels sieus uèis causir qui va maridar, alara mespresa sa pauretat e son manca de (bona) titulatura. Lo Rei ofrís d'argent e títol, e la lausa mai d'un biais a Bertram sens que s'opausa, mas Bertram encara refusa malgrat los dich sus la felicitat de la vertut de son estatut. Lo Rei, en colèra, menaça Bertram de la roïna e de son corroç. Bertram consent en paraula e lo Rei los aurà marida sens delai. A Parolles, Lafew menciona la retirada de Bertram e lo dever de Parolles envèrs el, çò que provòca una montada asirosa de mesprés de Parolles ont desdenha e menaça lo vièlh nòble. Lafew torna l'animositat, se'n va e torna per anonciar que Bertram es maridat puèi insulta Parolles al retorn. Bertram se planh de son astrada a Parolles e organiza sa fugida a la guèrra en Toscana, e remandant Helena a cò d'ela.
Lo Bofon, a son arribada, amb Parolles se disputan al subjècte de sa flaquesa de títol, dever e valor. Parolles fa la demanda a Bertram per quHelena se'n ana cap al Rei pendent que Bertram es ocupat a d'autras afars.Lafew ensag sens capitar de convéncer Bertram de la brutalitat vana de Parolles. Bertram l'entendrà pas, e Lafew demanda a Bertram de remendar las relacions entre el e Parolles, d'un biais sarcastic, fins a la dintrada de Parolles, Lafew subtilament trabalha cap a l'acusacion franca de Parolles coma s'èra un òme plan vestit amagant pas que d'un clòsc. Bertram conta a Helena qu'a un afar urgent de reglar per lor maridatge surpresa e que li daissèt de quetions en suspens, e que tornarà a l'ostal dins dos jorns. Ela tròba lo coratge de li demandar un bais, mas el refusa.
A Florença, lo Duc local e los nòbles franceses discutisson de l'abstencion del Rei de França de la guèrra de Toscana, e lo Duc benastruga la participacion de fòrça nòbles franceses venguts cercar onor e glòria.
En Rosselhon, lo bofon informa la Comtessa del maridatge de Bertram e Helena, e tanben del tristum de Bertram, cal apondre que lo bofon perdèt l'interés de la femna que volgava maridar après que la visquèt a la cort parisiana. La comtessa legís la letra de Bertram, disaprovant sa fugida de Florença, e lo bofon braceja l'ambigüitat entre coardisa a la guèrra e dins lo maridatge. Helena e los nòbles (tornant de Florença) dintran per ensenhar de la fugida de Bertram e Helena, abatuda, legís la letra sardonica de Bertram demandant que l'aurà per espos quand portarà so anèl de familha e son enfant. La comtessa lo repudia e pren Helena coma la sieuna filha, donant als nòbles son messatge de disaprobacion que lo pòrten a Bertram. Helena, sola e amb l'esper que Bertram aja rason dels dangiers de la guèrra, projècta de deasparéisser de Rosselhon per la nuèch
En Florença, lo Duc fa de Bertram son oficièr de cavalria.
En Rosselhon, la Comtessa legís la letra d'adieu-siatz d'''Helena, aquela declant que se'n va de romiva cap a Compostèla. La Comtessa manda un mot a Bertram, esperant que torne de Florença ara qu'Helena es partida.
A Florença, una Veusa, sa filha Diana, Mariana e d'autras femnas parlan dels soldats e los gaitan o espèran de luènh. Parlan de Bertram victorios a la guèrra e de Parolle seductor de las verges localas. Helena arriba desguisada de romaira, qu'es ostalada a Florença a cò de la Veusa. Ausís de Bertram e sa glòria marciala e son istòria e sos ensags recents per seduire Diana, amb fòrça jòcs de mots entre guèrra e seduccion de las verges. Helena s'enamiga de las femnas.
Los nòbles avisan Bertram del desonor de Parolles, que s'amalgaman lors reputacions e que se fa de dobtes sus Bertram. Bertram, ara mai receptiu per aquesta possibilitat, s'acòrda amb lo projècte dels nòbles de mandar Parolles que torne lo tambor, perdut dins la batalha, e a son retorn, de lo capturar alara qu'es desguisat en enemic. Parolles dintra dins la presa, fasent l'ufanós, jura de recuperar l'instrument. Bertram pren un Senhor per li mostrar Diana.
Helena alara que s'èra presentat a la Veusa, d'una nobilitat descasuda, la paga per prene l'anèl de la familha de Bertram e escambiar Diana per Helena al lièch dins una trapèla
Un nòble francés e sos soldats se trapan a esperar Parolles, que passa lo temps a se demandar quant de temps durarà l'istòria e quant d'autoferidas van satsifar los autres quand lo veiran torna sens lo tambor. Lo francés disguisat lo fa una ambuscada, e sul còp panica e dona d'informacions sus la causa Florentina.