Poeta. Oreste Galin-a (Oreste Gallina a l'anàgrafe) a l'era nassù al Mango ël 24 ëd gené dël 1898. Da giovo a l'avìa frequentà l'academia militar a Parma andoa a l'ha anandia na longa e ancreusa amicissia con Pinin Pacòt. A l'era stàit peui përzoné durant la prima guèra mondial.
Con Pacòt e Vigin Fiochèt a l'é fondator ant ël 1927 dla prima serie d'Ij Brandé - Arvista 'd Poesìa Piemontèisa. Ai 15 dë stèmber 1956, a l'é ansignì dla mudaja d'òr dla Ciambrea dij Deputà, për avèj vagna ël concors bandì daj Brandé pr'ij des agn da l'achit dla sconda serie. A meuir la sèira dël 15 d'otóber dël 1985 a Aron-a, anté ch'a l'era stàit për tanti agn professor ëd litre e présside dla scòla media, an mantnend però n'anliura ancreusa con soa tèra ëd nàssita. A l'é sotrà al camposanto dël Mango d'Alba.
Përsonage prinsipal ëd vàire soe poesìe, për la pì part an langhèt, a l'é 'l paisan Pero.
Euvre Freidolin-e (1926, an turinèis); Tempesta (drama për ël teatro, 1929); Canta, Pero (1936); Pare e Fieul (1946); Mia Tèra (1958); Arie Langaròle (arcòlta antològica, 1971); Cenere calda (1974).
Galin-a, Oreste Galin-a, Oreste