Zolicheur, a l'é na canson d'amor popolar bin conossùa an tut ël Piemont, ëdcò sota al nòm Jolicheur. A parla d'un giovo ch'a veul trové sò amor e a l'é sicur ëd trovelo 'n Fransa. Ël destin a lo giuta e a treuva na bela fransèisa. La canson a finiss con l'ampromëssa dël mariage.
Test
"Dime un pò, bel galant, bel giovo, dova i seve ancaminà?" "Ancaminà son vers la Fransa, dova j’é la mia speransa, dova j’é mè Zolicheur, dova j’é mè Zolicheur."
Bel galant a l’é stèit an Fransa, na va an piassa a spassegé. A s’ancontra na fransèisa ch’a parlava a la piemontèisa: "O monsieur, basez moi bien."
A l’ha pijala per soe man bianche, an gropeta s’a l’ha tiré. L’ha portala ‘n sle colin-e doa a j’é j’erbëtte fin-e: doi tre vòlte s’a l’ha basé.
"E adess ch’i l’evi basame, bel galant, mi sposerai." "S’a l’è lòn che mi sperava, s’a l’è lòn ch’i desiderava: dë sposé mè Zolicheur, dë sposé mè Zolicheur."
Categorìa: Canson popolar piemontèisa