thumb|right|200px|Massimo d'Azeglio Massimo d'Azeglio o, pì complet, Massimo Taparelli, marchèis d'Asèj a l'era nassù a Turin ai 24 d'otóber dël 1798 e ambelelì a l'é mòrt ai 15 ëd gené dël 1866. A l'é stàit òm polìtich, litrà e pitor, e a l'era gënner d'Alessandro Manzoni. D'Azeglio a l'é stàit ëdcò prim ministr dël Regn ëd Sardëgna dal 1849 al 1852.
Euvre prinsipaj
An piemontèis Massimo d'Azeglio a l'ha scrivù an piemontèis na part dël capìtol che a fà XVI ëd sò scrit I miei ricordi.
An italian Ettore Fieramosca o La disfida di Barletta (1833) Niccolò de' Lapi ovvero i Palleschi e i Piagnoni (1841) Degli ultimi casi di Romagna (1846) I miei ricordi, publicà del 1867, dòp soa mòrt
Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse Gianrenzo P. Clivio - Profilo di storia della letteratura in piemontese
Azeglio, Massimo d' Azeglio, Massimo d' Azeglio, Massimo d' Azeglio, Massimo d' Azeglio, Massimo d' Azeglio, Massimo d'