Arpitania es l'imn dla Arpitanià.
Paròla an lenga arpitan-e an lenga piemontèisa Refredon Arpitania, Arpitania, Nos sens tuès des Arpitans, des Arpitans Arpitania, Arpitania, Tot u tôrn du Mont Blanc
1) Tèrra noutra et tèrra fôrta De Dzalyoun tant qu’a Pontarliér Des montagnes gouardens la pôrta Nos savens yô (yaoue) el fôt alar por varcanar!
2) Fôr des bèques et des sonjons Vers la comba s’enmode l’égua blanche Dens lo Rôno et lo Lèman Se sont mècllâs lo blu (pêrs) et l’argent
3) Aprés avêr ben mêssonâ Y’est lo moment de fâre la revola N’amens bêre et ben mengiér Vos ôtros lé ve(g)nyéd donc avouéc nos !
4) De fôr temps nos fôt poyér Pués vers l’ôton n’on dêt fére la dèsarpa Les mojons vats’ et armalyes Sont tant d’ovrâjo fôt adés sè comparar
5) Assietâs vers lo cièl blu Nos sens farôds de noutro payis Lo present lo bél (biô) passâ Plens de (con)fiance nos gouétens l’ave(g)nirRefredon
Arpitania, Arpitania, Nos sens tuès des Arpitans, des Arpitans Arpitania, Arpitania, Tot u tôrn du Mont Blanc
1) Tera nòsta, tera fòrta Da Dzalyoun a Pontarlier Da le montagne noi goernoma la pòrta Noi savoma ’ndoa andè për tribulè
2) Fòra da le uje e da le sime A val cala giù l’eva bianca Ant ël Rodano e ant ël Leman A son mës-cià ël bleu e l’argent
3) Aprèss avej sijà ‘l gran A l’è ora ëd fè festa An piass motobin mangè e beive Voiaoti ven-i ansema a noi !
4) ? ? ? ?
5) Sëttà vardan ël ciel bleu, Soma orgojos dël nòst pais, L’ancheuj ,‘l bel passà Pièn ëd fiusa noi vardoma al doman!
Categorìa:Lenghe gal-romanze