Ivo Andrić (Ivan Andrić, an alfabet cirìlich: Иво Андрић) a l'era nassù a Dolac, davsin a Travnik (anlora Àustria-Ungherìa, adess Bòsnia e Erzegòvina) ël 9 d'otóber dël 1892 e a l'é mòrt a Belgrad ël 13 ëd mars dël 1975. A l'é stàit në scritor, poeta e diplomàtich jugoslav ëd famija croata. Dël 1961 a l'é stàit ansignì dël Premi Nobel për la Literatura "për la fòrsa épica con ch'a l'ha tratà ij destn uman e ij problema sossiaj dla stòria 'd soa tèra" .
Biografìa A l'era fieul ëd Antun Andrić e Katarina Pejić . Apress la mòrt dij genitor (ël pare dël 1894 e la mare dël 1899), a l'é stàit anlevà da soa marastra e da 'd parent a Višegrad (andoa a l'é ambientà sò caplavor) . A l'ha studià a Sarajevo, Zagabria, Vien-a e Cracòvia . A l'é stàit përzoné dj' Àustriach durant la Prima guèra mondial për atività nassionalista (moviment "Mlada Bosna"). Dël 1919 a l'é intrà ant ël servissi diplomàtich dël Regn dij Serb, Croat e Sloven (peui Jugoslavia). A l'ha servì a Vatikan, Bucarest, Triest, Graz, Berlin e Ginevra . Dël 1941, apress l'invasion ëd la Jugoslavìa da part dle potense dl'Asse, a l'é artirasse a Belgrad an condission semiprivà . Dël 1961 a l'ha vagnà 'l Premi Nobel .
Euvre prinsipaj Na Drini ćuprija (Ël pont ans la Drina, 1945) – sò caplavor, ambientà a Višegrad . Travnička hronika (Crònaca ëd Travnik, 1945) . Gospođica (La tòta, 1945) . Prokleta avlija (La curt dël diav, 1954) . Ex Ponto (poesìe, 1918) . Nemiri (poesìe, 1920) .
Andrić, Ivo Andrić, Ivo Andrić, Ivo