Jean Charlier de Gerson (Johannes Gerson; 13 de dezembro de 1363 — Rethel, perto de Ardennes, 12 de julho de 1429), chamado de Doctor christianissimus, foi teólogo, erudito, educador, filósofo, pregador, reformador e poeta francês, além de chanceler da Universidade de Paris. Exerceu papel relevante no processo que culminou com a condenação à morte de Jan Hus (1371-1415) e de Jerônimo de Praga (1365-1416). Escreveu o tratado "Sobre o poder eclesiástico" (1417), defendendo a tese de que o concílio incontestavelmente detém o poder supremo na Igreja.

Biografia thumb|esquerda|200px|Jean Gerson (1363-1429) Estudou no Colégio de Navarra, em Paris, e se doutorou em teologia em 1393. Em 1395, sucedeu a Pierre d'Ailly (1351-1420) no cargo de chanceler da Universidade de Paris, que foi nomeado posteriormente Bispo de Puy, arcebispo de Cambrai e cardeal. Após o assassinato do Duque de Orléans, em 1408, acusou o Duque de Borgonha como autor do assassinato e condenou Jean Petit (1360-1411) Jean Petit (1360-1411), que o defendia.

Sua firmeza também se evidenciou em relação à Igreja: quando foi intransigente contra as doutrinas consideradas heréticas, tal qual no Concílio de Pisa e no Concílio de Constança, no qual contribuiu com a morte de Jan Hus e de Jerônimo de Praga, sustentando com força os direitos à autonomia da igreja galicana, e combatendo todo relaxamento dos costumes eclesiásticos, reivindicando a superioridade do poder do concílio dos bispos em relação ao do papa e se empenhou em pôr um fim ao Cisma do Ocidente.

Após o Concílio de Constança, não conseguiu voltar à França devido às desordens que se produziram, e se retirou para a Baviera. Durante este exílio, compôs as "Consolações da Teologia" Consolatio theologiae, sua obra em quatro volumes. Dois anos depois, voltou à França, porém não tomou parte em nenhum assunto político e se retirou para o convento lionês dos Celestinos, escrevendo e ensinando.

Teologia Como teólogo, tentou elaborar uma teologia mística que se opunha à teologia escolástica. Personagem de transição entre a Idade Média e o Renascimento, buscou um acordo entre formalista e deterministas, condenou Duns Scot e Giovanni da Ripa, os quais multiplicaram as essências e introduziram nos conceitos de Deus, formas metafísicas e razões ideais, de tal maneira que o Deus resultante se tornou uma construção intelectual arbitrária. Condenou também a identificação platônica de Deus com o Bem ou com uma natureza neoplatonicamente necessária, reivindicando a primazia da vontade e da liberdade divina, essencial, em seus conceitos, ao cristianismo, já que a primazia da vontade divina anula qualquer certeza demonstrativa no relacionamento com Ele.

Obras

Cinquante-Cinq Sermons et Discours (1389 - 1413) Consolatio theologiae (1414-1419) Contra vanam curiositatem in negotio fidei (1402) De auferibilitate papae ab ecclesia (1409, 1417) De consolatione theologiae (1418) De distinctione verarum visionum a falsis (1401-2) De duplici logica (Les deux logiques, 1401) ; De examinatione doctrinarum (1423). De modo pacificandi, reformandi ac uniendi Ecclesiam De modo se habendi tempore schismatis (ca. 1401) De mystica theologia tractatus primus speculativus. Sur la théologie mystique (rédigé en 1408 à partir de cours datant 1402-1403, publié en 1422/23) ; trad. Marc Vial, Vrin, 2005, 235 p. De probatione spirituum (1415) De restitutione obedientiae (1400) De universitate ecclesiae (1409) Ionnis Gersonii, Opera omnia, editor L. E. Dupin, Antwerpen, 5 vol., 1706 Opera dogmatica de religione et fide. Quae ad ecclesiasticam et disciplinam pertinent. Opera moralia. Exegetica et miscellane. Monumenta omnia quae spectant ad condemnationem. La Montagne de contemplation (1397) Neuf Discours ou Sermons de doctrine (1404-1413) Œuvres complètes, Paris-Tournai, 1961-1965 Seize Sermons prêchés devant la cour (1389-1397) Teologia mistica, Roma, 1992 Trente Sermons prêchés en paroisse (1401-1404) Vivax Rex, Veniat Pax (avant 1413) Tratados sobre: la médecine de l'âme (a medicina da alma) la Mendicité spirituelle (a pobreza espiritual) l'A.B.C. des gens simples (o ABC das pessoas simples) l'Art de bien vivre et de bien mourir (a arte de viver e morrer bem) le Dialogue spirituel (o diálogo espiritual) le Triparti (o tripartite) l'Examen de conscience et la confession (o exame de consciência e a confissão) parlement secret de l'homme contemplatif à son âme (parlamento secreto do homem contemplativo para sua alma) Vision (Visão, obra póstuma, 1492).

Ver também Nicolas de Clémanges (1362-1437) Peter Schott, o Jovem (1458-1490) Pierre d'Ailly (1350-1420)

Bibliografia

Categoria:Naturais de Ardenas (departamento) Categoria:Alunos da Universidade de Paris Categoria:Teólogos da França Categoria:Poetas da França Categoria:Reitores da França Categoria:Professores da Universidade de Paris Categoria:Nominalistas Categoria:Escritores católicos da França Categoria:Escritores medievais em latim Categoria:Escritores em língua francesa Categoria:Grande Cisma do Ocidente Categoria:Teólogos do século XIV Categoria:Teólogos do século XV Categoria:Filósofos do século XIV Categoria:Filósofos do século XV Categoria:Escritores católicos do século XIV Categoria:Escritores católicos do século XV Categoria:Franceses do século XIV Categoria:Franceses do século XV