Prionyx  — род роющих ос (Sphecidae), включающий около 60 видов.

Описание Осы длиной 6—35 мм. Коготки ног у основания с 3—4 зубцами. Гнезда в земле (состоят из одной или нескольких ячеек). Ловят прямокрылых (Orthoptera: Acrididae). Добычу чаще транспортируют по земле (иногда по воздуху)Пулавский В. В. Prionyx. С.183-184. В кн.:Определитель насекомых европейской части СССР, Sphecidae // Л., Наука, 1978. — Т. 3, стр. 120—192..

Распространение Повсеместно, но большинство (34 вида) в Палеарктике, в Средиземноморских странах и в Юго-Западной Азии. Неотропика (13 видов), Неарктика (7 видов), Афротропика (7 видов), Ориентальная область (4 видов), Австралия (2 вида)С.128—134 в кн.: Bohart, R.M. & Menke, A. S. 1976. Sphecid Wasps of the World: a Generic Revision. University of California Press, Berkeley, California.. В Палеарктике 28 видов, в России 6 видов.

Систематика Около 60 видовPulawski, W.J. (2023) Catalog of Sphecidae. California Academy of Sciences, San Francisco. http://researcharchive.calacademy.org/research/entomology/entomology_resources/hymenoptera/sphecidae/genera/Prionyx.pdf (57 видов на 18 ноября 2023). Род из трибы Sphecini (подсемейство Sphecinae). Ранее род Prionyx рассматривался в качестве подрода в составе рода Sphex. В 2023 году признано 6 подродов: Calosphex, Harpactopus, Neosphex, Foxiprionyx, Prionyx и Priononyx. Новый подрод Foxiprionyx выделен в 2023 году по типовому виду Prionyx foxi Bohart et Menke, 1963. Подроды Foxiprionyx, Neosphex и Priononyx встречаются в Новом Свете, а подроды Calosphex, Harpactopus и Prionyx встречаются в Старом СветеYuriy N. Danilov, Oleg A. Odintsev. (2023). On subgenera of the genus Prionyx Vander Linden, 1827 (Hymenoptera: Sphecidae), with establishment of a new subgenus. Zootaxa VOL. 5374, NO. 3:429—436 (17 NOV. 2023) DOI: https://doi.org/10.11646/zootaxa.5374.3.7 .

Prionyx afghaniensis (de Beaumont, 1970) i c g Prionyx atratus (Lepeletier de Saint Fargeau, 1845) i c g b Prionyx bifoveolatus (Taschenberg, 1869) i c g Prionyx binghami Jha and Farooqi, 1996 i c g Prionyx canadensis (Provancher, 1887) i c g b Prionyx chilensis (Spinola, 1851) i c g Prionyx chobauti (Roth, 1925) i c g Prionyx crudelis (F. Smith, 1856) i c g Prionyx damascenus (de Beaumont, 1968) i c g Prionyx elegantulus (R. Turner, 1912) i c g Prionyx erythrogaster (Rohwer, 1913) i c g Prionyx fervens (Linnaeus, 1758) i c g b Prionyx foxi Bohart & Menke, 1963 i c g b Prionyx fragilis (Nurse, 1903) i c g Prionyx funebris (Berland, 1926) i c g Prionyx globosus (F. Smith, 1856) i c g Prionyx gobiensis (Tsuneki, 1971) i c g Prionyx guichardi (de Beaumont, 1967) i c g Prionyx haberhaueri (Radoszkowski, 1871) i c g Prionyx herrerai (Brèthes, 1926) i c g Prionyx indus (Linnaeus, 1758) i c g Prionyx insignis (Kohl, 1885) i c g Prionyx judaeus (de Beaumont, 1968) i c g Prionyx kirbii (Vander Linden, 1827) i c g Prionyx kurdistanicus (Balthasar, 1954) i c g Prionyx leuconotus (F. Morawitz, 1890) i c g Prionyx lividocinctus (A. Costa, 1861) i c g Prionyx macula (Fabricius, 1804) i c g Prionyx melanotus (F. Morawitz, 1890) i c g Prionyx neoxenus (Kohl, 1890) i c g Prionyx nigropectinatus (Taschenberg, 1869) i c g Prionyx niveatus (Dufour, 1854) i c g Prionyx notinitidus (Willink, 1951) i c g Prionyx nudatus (Kohl, 1885) i c g Prionyx parkeri Bohart & Menke, 1963 i c g b Prionyx persicus (Mocsáry, 1883) i c g Prionyx popovi Guichard, 1988 i c g Prionyx pseudostriatus (Giner Marí, 1944) i c g Prionyx pumilio (Taschenberg, 1869) i c g Prionyx radoszkowskyi (Kohl, 1888) i c g Prionyx reymondi (Roth, 1954) i c g Prionyx saevus (F. Smith, 1856) i c g Prionyx semistriatus (Schrottky, 1920) i c g Prionyx senegalensis (Arnold, 1951) i c g Prionyx senilis (Morice, 1911) i c g Prionyx sennae (Mantero, 1901) i c g Prionyx simillimus (Fernald, 1907) i c g Prionyx sirdariensis (Radoszkowski, 1877) i c g Prionyx songaricus (Eversmann, 1849) i c g Prionyx stschurowskii (Radoszkowski, 1877) i c g Prionyx subatratus (R. Bohart, 1958) i c g Prionyx subfuscatus (Dahlbom, 1845) i c g Prionyx sundewalli (Dahlbom, 1845) i c g Prionyx thomae (Fabricius, 1775) i c g Prionyx trichargyrus (Spinola, 1839) i c g Prionyx viduatus (Christ, 1791) i c g Prionyx vittatus (Kohl, 1884) i c g Prionyx xanthabdominalis Li and Yang, 1995 i c g Prionyx zarudnyi (Gussakovskij, 1933) i c g

Источники: i = ITIS, c = Catalogue of Life, g = GBIF, b = Bugguide.net

Примечания

Литература Пулавский В. В. Prionyx. С.183—184. В кн.:Определитель насекомых европейской части СССР, Sphecidae // Л., Наука, 1978. — Т. 3, стр. 120—192.

Ссылки Prionyx на biolib.cz Аннотированный каталог видов Prionyx на California Academy of Sciences.

Категория:Роющие осы Категория:Роды перепончатокрылых