Мéртвичина (тоже: мерша, мершина, здохлина, стерва, мирьтвичина, здыхлятина, мертвлячина) — гниючоє, розпаденоє мертвоє тїло звіря, умершого своёв смертёв выслїдком старости, від хвороты, вычерпаня авадь раны.
Наслїдком розпадованя в метрвому тїлї дїє ся выдїленя отровы і возникає читавый паскудный запах, выкликованый споєням кадаверина тай путресцина. Він годен принажовати звірїв, спеціалізованых на поїданї мертвичины. Посеред них — ґієны, ґріфы, вороны. Ищи в повторному схоснованї мертвичины берут участвованя всякі хробачі, такі гі жук-погребник, жук-стафілїн, мертвоїд трёхреберный, мяснї мухы, мертвоїд чорный і другі. Зафіксовано поїдання мертвичины і у брюхоногых мягкунїв, зокрема, лїсных, шпанєльскых тай лузїтанскых слимужів.Сура 5. Трапеза, 3-й аят
Зазначкы
Катеґорія:Статя написана верьховинськым діалектом