Dejan Đorić (Beograd, 1959) srpski je likovni kritičar i esejista.
Biografija Studirao je istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Likovnom kritikom se bavi od 1985. godine. Autor je ili koautor 31 višejezične problemske i monografske publikacije objavljene u Beogradu i Cirihu. Koautor je dva najveća novija balkanska izdavačka projekta, dvostruke monografije Beograd, grad tajni i Mediale, trostruke, trojezične knjige sa filmskim DVD. Napisao je kao autor monografije o slikarima Radislavu Trkulji, Milunu Mitroviću, Lidiji Macuri, Leonidu Šejki, Beli venčac – 35 aranđelovačkih simpozijuma skulpture, kao i brojne tekstove u listovima, časopisima, stručnoj periodici i izdanjima posvećenim umetnosti. Značajnu ulogu zauzeo je i u kritici dela Dragana Maleševića Tapija.
Mediala i monografija "-{In Search of Lost time}-". Vlada Mirković. "-{The paintings}-" su nagrađene na Beogradskom sajmu knjiga 2005. i 2006. godine. Član je udruženja ULUPUDS i AICA. Dobitnik je godišnje nagrade ULUPUDS-a za 1991. godinu. Zastupljen je u leksikonu "Ko je ko u Jugoslaviji" 1996. i u publikacijama "-{American Biographical Institute}-". Američki Biografski institut za doprinos likovnoj kritici nagradio ga je 2008. godine sa Zlatnom medaljom za Srbiju i uvrstio u publikaciju "Great Minds of the 21st Century". Internacionalni biografski centar u Kembridžu predstavio ga je u izdanju "2000 Outstanding Intellectuals of the 21st Century". Njegovi tekstovi su prevođeni na engleski, nemački, bugarski i makedonski jezik. Živi i radi u Beogradu.
Likovna kritika Balša Rajčević (1989) Dragan Malešević Tapi (1994, 1995, 1996, 2009) Radovan Hiršl (2005) Leonid Šejka (2007) Mediala Reference
Spoljašnje veze Profil na portalu Arte
Категорија:Рођени 1959. Категорија:Српски историчари уметности Категорија:Српски ликовни критичари Категорија:Критичари из Београда