Anarho-kapitalizam (takođe poznat kao „slobodarska anarhija”-{Edward Stringham, Transaction Publishers, 2007, , }--{David D. Friedman, , Edition 2, Open Court, 1995, }- ili „tržišni anarhizam” ili „anarhizam slobodnog tržišta”-{Edward Stringham, }-) jeste libertarijanska-{Ronald Hamowy, Editor, SAGE, 2008, , , }--{Edward Stringham, }- tj. (klasično-liberalska) i individualistička-{Adams, Ian. 2002. Political Ideology Today. p. 135. ; Ostergaard, Geoffrey. 2003. Anarchism. In W. Outwaite (Ed.), The Blackwell Dictionary of Modern Social Thought. p. 14. Blackwell Publishing}- politička filozofija koja zagovara eliminaciju države u korist suvereniteta individue u slobodnom tržištu. Ekonomista Mari N. Rotbard je tvorac termina., Ludwig Von Mises Institute.-{Michael Oliver, 'Exclusive Interview With Murray Rothbard , originally published in "The New Banner: A Fortnightly Libertarian Journal", February 25, 1972.}-
U anarho-kapitalističkom društvu, čuvanje javnog reda, sudovi, te sve druge „javne usluge” bi pružali dobrovoljno-osnovani konkurenti kao privatne agencije za zaštitu, itd., a ne bi bile finansirane kroz porez nametnut od strane institucije monopola inicijacije sile — države; I novac bi bio privatan i konkurentan novac u otvorenom tržištu. Prema anarho-kapitalistima, lične i ekonomske aktivnosti bile bi regulisane prirodnim zakon tržišta te kroz privatni zakon i individualne ugovore, a ne kroz politiku. Dalje, „zločin bez žrtava” (tzv. bijeli prekršaji) i zločini protiv države ne bi postojali.
Anarho-kapitalisti zagovaraju društvo zasnovano na dobrovoljnoj razmjeni, trgovini privatnim vlasništvom i uslugama (uključujući novac, potrošačke robe, zemlju, i kapitalna dobra), a da bi se povećala lična sloboda i prosperitet. Oni takođe prepoznaju milosrđe i grupne, opšte aranžmane kao dio voluntarne etike.-{Hess, Karl. The Death of Politics . Interview in Playboy Magazine, March 1969}- Iako su anarho-kapitalisti poznati po tome da kreću od principa privatnog (individualnog ili grupnog, ne-„javnog”) vlasništva, često se govori da je moguće ne-državno, javno ili zajedničko vlasništvo. Za njih je bitno da je vlasništvo stečeno i preneseno, odnosno razmijenjeno bez pomoći ili češće smetnje državne prinude. Anarho-kapitalisti, voluntaristi znaju da je jedini pravedan, i/ili ekonomski najproduktivniji, način da se stekne vlasništvo kroz dobrovoljnu trgovinu, poklon, ili na radu zasnovanom prvobitnom aproprijacija, a ne nasiljem i prevarom.<ref>-{Avrich, Paul. Anarchist Voices: An Oral History of Anarchism in America, Abridged Paperback Edition (1996), p. 282}-</ref>
Anarho-kapitalisti vide slobodno tržište — kapitalizam kao osnovu slobodnog i prosperitetnog društva. Mari Rotbard je rekao da je razlika između kapitalizma slobodnog tržišta i „državnog kapitalizma” razlika između „mirne, dobrovoljne razmjene” i tajnog ugovora između velikog biznisa i države koja upotrebljava nasilje da bi potkopala slobodno tržište. ; Murray N. Rothbard, . Kapitalizam, termin kako ga koriste anarho-kapitalisti, ne treba zamjeniti sa kapitalizmom državnog monopola, tzv. , korporatizmom, ili savremenim miješanim ekonomijama, pri čemu su prirodne tržišne inicijative, stimulacija kao i destimulacija poremećene državnim uplitanjem. Zbog toga oni odbijaju državu, na osnovu dva saznanja, moralnog i praktičnog - da je država agresivni entitet koji po definiciji mora da otima vlasništvo (kroz poreze i eksproprijaciju, inflaciju valute, te beskonačno zaduživanje, čak još nerođene djece), inicira agresiju (država je monopol na inicijaciju sile koji koristiti svoju moć prisile u korist pojedinih poslova i individua, a na račun većine), stvara monopole, ograničava trgovinu, te ograničava lične prava i slobode (tipa zakonskim sankcionisanjem uživanja droga, prinudnim školovanjem, regrutacijom, zakonima o lijekovima, hrani, vodi i vazduhu te moralu), i sličnim. Prihvatanje nesputanog kapitalizma dovelo je do tenzija između anarho-kapitalista i mnogih socijalističkih anarhista koji vide kapitalizam i njegovo tržište kao samo još jedan autoritet. Anti-kapitalistički anarhisti uopšteno smatraju anarho-kapitalizam kao kontradikciju termina.-{David Weick, Anarchist Justice, pp. 223-224; Peter Sabatini, Libertarianism: Bogus Anarchy; Kropotkin, Anarchism;}-
Filozofija Vrste anarho-kapitalizma 100px|десно|Kružno-A, simbol anarhije sa znakom dolaraRazličite teorije imaju različite, iako slične, pravne filozofije koje se svrstavaju pod anarho-kapitalizam. Prvu šire poznatu verziju anarho-kapitalizma je formulisao libertarijanac i ekonomista tzv. Austrijske ekonomske škole Mari Rotbard sredinom dvadesetog vijeka, sintetišući elemente iz Austrijske škole ekonomije, klasičnog liberalizma, i američkih anarhoindividualista devetnaestog vijeka: Lisander Spuner i Bendžamin Taker (uz odbijanje tzv. ) koju su ovi autori podržavali i normativne implikacije koje su oni iz toga dobili).-{"A student and disciple of the Austrian economist Ludwig von Mises, rothbard combined the laissez-faire economics of his teacher with the absolutist views of human rights and rejection of the state he had absorbed from studying the individualist American anarchists of the nineteenth century such as Lysander Spooner and Benjamin Tucker." Blackwell Encyclopaedia of Political Thought, }-
U Rotbardovom anarho-kapitalizmu, prvo bi postojao pristanak na obostranu implementaciju libertarijanskog "pravnog koda koji bi bio opšte prihvaćen i kojega bi se "sudovi" pridržavali".-{Rothbard, Murray. For A New Liberty. 12 The Public Sector, III: Police, Law, and the Courts}- Ovaj pravni kod bi prepoznavao suverenitet individue i princip ne-inicijacije sile. Međutim, u anarho-kapitalizmu Dejvida D. Fridmana, "pravni sistem će biti proizvod za profit, a na otvorenom, slobodnom tržištu",-{Friedman, David. The Machinery of Freedom. Second edition. La Salle, Ill, Open Court, pp. 116–117.}- što bi, po njegovom vjerovanju, vodilo sveobuhvatnom, libertarijanskom društvu.
Rotbard bazira svoju filozofiju na apsolutistnom prirodnom zakonu, ali takođe daje ekonomsko objašnjenje zašto on smatra da je anarho-kapitalizam pragmatično bolji. Fridman kaže za sebe da nije teoretičar apsolutnih prava ali isto tako nije "utilitarista", mada vjeruje da su to najbolji argumenti za odbranu libertarijanizma: praktična korist ove ideje.-{Friedman, David D. The Machinery of Freedom. Chapter 42}- Piter T. Lison tvrdi da "argument anarhije vuče svoju snagu iz empirijskih dokaza, ne teorija"., August 6, 2007. Cato-Unbound.org Dok Hans-Herman Hope, upotrebljava "argumentacionu etiku" kao osnovu "anarhizma privatnog vlasništva",-{ ., Pristupljeno 6. 2. 2007.. }- koji je bliži Rotbardovom pristupu prirodnog zakona.
U posljednje vrijeme veliku zapaženost i diskusiju je pokrenula i argumentacija Stefana Molenjua, tvorca freedomainradio, trenutno najveće i najpopularnije filozofske diskusije na internetu. Njegove ideje su po mnogima slične Hopeovima i Rotbardovima. On pruža argumentovane dokaze u svojim knjigama i da su odbrana, zaštita, arbitraža (pravni sistem), itd. izvodivi i čak poželjni u privatnim rukama. Dajući široku predstavu o tome kako bi slobodno društvo, voluntarističko društvo moglo funkcionisati sa tzv. -{DRO-}-ovima (agencije za zaštitu i arbitražu).
Aksiom neagresije
Mari Rotbard je koristio termin anarho-kapitalizam da bi naglasio razliku između njegove filozofije i anarhizma koji je protiv privatnog vlasništva ,-{libertarianism. (2007). In Encyclopædia Britannica., Pristupljeno 30. 7. 2007, from Encyclopædia Britannica Online}- kao i da bi ju razlikovao od drugih vidova individualističkog anarhizma.-{Murray Newton Rothbard Egalitarianism As A Revolt Against Nature And Other Essays: and other essays. Ludwig von Mises Institute, 2000. p.207}- Drugi termini koji se koriste za ovu filozofiju, uključuju: anti-državni kapitalizam anti-državni sistem tržišta anarho-liberalizam in p. 581. Scholar.Google.com, Independent.org "He claims that the only consistent liberal is an anarcho-liberal." kapitalistički anarhizam tržišni anarhizam anarhizam slobodnog tržišta individualistički anarhizam-{"Murray N. Rothbard (1926–1995), American economist, historian, and individualist anarchist." Avrich, Paul. Anarchist Voices: An Oral History of Anarchism in America, Abridged Paperback Edition , p. 282 "Although there are many honorable exceptions who still embrace the "socialist" label, most people who call themselves individualist anarchists today are followers of Murray Rothbard's Austrian economics, and have abandoned the labor theory of value." Carson, Kevin. Mutualist Political Economy, .}- prirodni poredak uređena anarhija policentrični sistem zakona društvo privatnog zakona anarhizam privatnog vlasništva-{Hoppe, Hans-Hermann (2001)"Anarcho-Capitalism: An Annotated Bibliography" , Pristupljeno 23. 5. 2005.}- čisti kapitalizam radikalni kapitalizam kapitalizam bez države društvo bez države voluntarizam
Anarho-kapitalizam, kako su ga formulisali Rotbard i drugi, drži se čvrsto centralnog libertarijanističkog aksioma neagresije'':
[...] Osnovni aksiom slobodarske političke teorije smatra da je svaki čovjek samo vlasnik, da ima apsolutnu nadležnost nad sopstvenim tijelom. U suštini, to znači da niko ne može opravdati invaziju, ili agresiju protiv, drugog lica. Tada slijedi da svaka osoba posjeduje sve što sebi prisvoji, a što ranije niko nije posjedovao i ono sa čim on "miješa svoj rad". Iz ovih blizanačkih aksioma - Samo-vlasničkih i " originalne, prvobitne aproprijacije" - proizlaze razlozi za cijeli sistem imovinskih prava društva slobodnog tržišta. Ovaj sistem uspostavlja pravo svakog čovjeka na svoju osobu, pravo na donacije, na zavještanja (i, istovremeno, pravo da primi zaostavštinu ili naslijeđe), kao i pravo na ugovorne razmjene imovine.-{Rothbard, Murray N. (1982) "Law, Property Rights, and Air Pollution" Cato Journal 2, No. 1 (Spring 1982): pp. 55–99., Pristupljeno 20. 5. 2005.}-
Rotbardova odbrana samo-vlasničkog principa proizilazi iz onoga što je on vjerovao da je negacija svih drugih alternativa, odnosno da ili grupa ljudi može posjedovati drugu grupu ljudi, ili niti jedna osoba nema puno vlasništvo nad sobom. Rotbard odbacuje ova dva slučaja na osnovu toga da oni ne mogu dovesti do univerzalne etike, odnosno, pravedan prirodni zakon, koji može voditi sve ljude, nezavisno od mjesta i vremena. Jedina alternativa koja ostaje prema Rotbardu je samo-vlasništvo, za koje on vjeruje da je i aksiomatsko i univerzalno. :p162, Pristupljeno 20. 5. 2005.
U principu, za aksiom neagresije može se reći da je zabrana pokretanja sile ili prijetnje silom, protiv lica (tj. direktno nasilje, napad, ubistvo) ili imovine (tj. prevara, provala, krađa, oporezivanje).-{Rothbard, Murray N. (1973) For a new Liberty Collier Books, A Division of Macmillan Publishing Co., Inc., New York: pp.24–25., Pristupljeno 20. 5. 2005.}- Inicijacija sile se obično naziva agresija ili prinuda. Razlika između anarho-kapitalista i drugih libertarijanca uglavnom je stepen u kojem je uzet ovaj aksiom. Minarkisti-libertarijanci, poput većine ljudi uključenih u libertarijanske političke stranke, bi zadržali državu u nekim manjim i manje invazivnim oblicima, zadržavajući u najmanju ruku državnu policiju, sudove, a i vojsku. Nasuprot tome, anarho-kapitalisti odbacuju svaki nivo državne intervencije, definišu državu kao prinudni monopol i kao jedini entitet u ljudskom društvu čiji prihod potiče isključivo od "legalne" agresije, entitet koji inherentno krši centralni aksiom libertarijanizam. Ovakvi stavovi, monarhistički, smatraju se nelogičnima, nedosljednima i u suprotnosti sa aksiomom neagresije.