Svetozar Botorić (Opaljenik kod Ivanjice, 1857 — Nežider, 27. novembar 1916) bio je prvi vlasnik bioskopa u Beogradu i filmski producent, poznat kao tvorac prvih igranih filmova na području bivše Jugoslavije.
Život i rad Pre bavljenja filmom je bio konobar, potom vlasnik trgovačke radnje, pa kafane na Terazijama. Nakon što je zakupio hotel „Pariz“, u njemu je otvorio pozorište pod nazivom „Orfeum“, a od 1908. su se tamo održavale redovne bioskopske predstave. Otvorio je svoj samostalni bioskop, odnosno kinematografsko pozorište 1909 u saradnji sa francuskom firmom „Pate“ dajući, uglavnom, njihove filmove. Godine 1911. je počeo sarađivati sa mađarskim fotografom Lujem de Berijem, kao i sa Ilijom Stanojevićem-Čičom, koji mu je režirao dva igrana filma - Ulrih Celjski i Vladislav Hunjadi i Život i dela besmrtnog vožda Karađorđa. Za vreme Prvog svetskog rata su ga austro-ugarske vlasti internirale u logor Nežider, gde je i umro.„Biografski Leksikon Zlatiborskog okruga, Beograd 2006“. Izdavač: Udruženje Užičana u Beogradu, glavni i odgovorni urednik: Milija J Knežević.
Vidi još Život i dela besmrtnog vožda Karađorđa Ivanjica
Reference
Spoljašnje veze
Svetozar Botorić nam je doneo film, Večernje novosti, 5.3.2015. Tragična sudbina porodice Botorić („Politika”, 28. februar 2018)
Категорија:Српски филмски продуценти Категорија:Ивањичани Категорија:Рођени 1857. Категорија:Умрли 1916.