thumb|right|300px|Gustav Adolf Špangenberg, Aristotelova škola; detalj freske (1883—1888)
Peripatetici su bili učenici i članovi filozofske škole u staroj Grčkoj. Učenje se temeljilo na djelu grčkog filozofa Aristotela, a izraz peripatetik () ime je koje su nosili njegovi sljedbenici. Naziv se odnosi na čin hodanja, a kao particip peripatetik se često prevodi kao „hodajući”, „šetajući” ili „lutajući”. Škola je ime dobila po peripatoima (kolonadama) liceja u Atini gdje su se članovi sretali, iako su kasnije legende naziv pripisivale Aristotelovoj navodnoj sklonosti da predaje hodajući.-{The entry peripatêtikos in: Liddell, Henry & Robert Scott, A Greek–English Lexicon.}- -{citing Diogenes Laertius, Lives and Opinions of Eminent Philosophers, 5.2. Some modern scholars discredit the legend altogether; p. 229 & p. 229 n. 156; in}-
Škola datira od oko 335. p. n. e., kada je Aristotel počeo predavati u liceju. To je bila neformalna institucija čiji su se članovi bavili filozofskim i naučnim promišljanjima. Aristotelovi nasljednici Teofrast i Straton nastavili su tradiciju filozofskih i naučnih teorija, ali je od sredine 3. vijeka p. n. e. škola počela slabiti i zamirati, sve do rimske ere kada je obnovljena. Kasniji su se članovi više bavili komentarisanjem Aristotelovih djela nego njihovom nadogradnjom, te je škola iščezla u 3. vijeku n. e., iako su tradiciju komentarisanja Aristotelovih djela nastavili neoplatonisti. Nakon pada Rimskog carstva djela peripatetičke škole su izgubljena za Zapad, ali su na Istoku uključena u ranu islamsku filozofiju, što će s vremenom igrati važnu ulogu u srednjovjekovnoj obnovi Aristotelovih doktrina u Evropi.
Peripatetička škola je bila poznata jednostavno kao peripatos.
Vidi još Aristotelizam Peripatetički aksiom
Reference
Literatura
-{Wehrli, Fritz (ur.), Die Schule des Aristoteles. Texte und Kommentare. 10 volumes and 2 Supplements. Basel 1944–1959, 2. Edition 1967–1969. I. Dikaiarchos (1944); II. Aristoxenos (1945); III. Klearchos (1948); IV. Demetrios von Phaleron (1949); V. Straton von Lampsakos (1950); VI. Lykon und Ariston von Keos (1952); VII: Herakleides Pontikos (1953); VIII. Eudemos von Rhodos (1955); IX. Phainias von Eresos, Chamaileon, Praxiphanes (1957); X. Hieronymos von Rhodos, Kritolaos und seine Schuler, Rückblick: Der Peripatos in vorchlisticher Zeit; Register (1959); Supplement I: Hermippos der Kallimacheer (1974); Supplement II: Sotio (1978)}-
Spoljašnje veze
Категорија:Antički filozofi