Delhijski sultanat (, ), bilo je islamsko carstvo bazirano u Delhiju koje se protezalo preko velikog dela Indijskog potkontinenta tokom 320 godina (1206–1526).Delhi Sultanate, Encyclopædia BritannicaA. Schimmel, Islam in the Indian Subcontinent, Leiden, 1980 Pet dinastija vladalo je Delhijskim sultanatom jedna za drugom: Mamlučka dinastija (1206–90), Haldžiska dinastija (1290–1320), Tuglak dinastija (1320–1414), Sajidska dinastija (1414–51), i Lodijska dinastija (1451–1526). Sultanat je poznat po tome što je bio jedan od retkih sila koje su odbijale napade Mongola (iz Čagatajskog kanata), što je prouzrokovalo pad budizma u Istočnoj Indiji i Bengalu,2000, pages 184-185 i ustoličenje jedne od nekoliko ženskih vladara u islamskoj istoriji, Razija Sultana, koja je vladala od 1236. do 1240. godine.Bowering et al., The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought.
Kutb al-Din Ajbak, nekadašnji turkijski mamlučki rob Muhameda Gorija, bio je prvi sultan Delhija, a njegova Mamlučka dinastija osvojila je velika područja severne Indije. Nakon toga, dinastija Haldži je takođe zauzela veći deo centralne Indije, ali ove dinastije nisu uspele da pokore čitav Indijski potkontinent. Sultanat je dostigao vrhunac svog geografskog dosega za vreme Tuglak dinastije, zauzimajući veći deo Indijskog potkontinenta. Nakon toga je usledilo opadanje usled hinduističkih osvajanja, uspostavljanja nezavisnosti država poput Vidžajanagarskog carstva i Mevare, i novih muslimanskih sultanata, poput odvajanja Bengalskog sultanata.
Tokom perioda Delhijskog sultanata, došlo je do sinteze indijske i islamske civilizacije, i dalje integracije Indijskog potkontinenta s rastućim svetskim sistemom i širim međunarodnim mrežama koje se protežu u velikim delovima Afro-Euroazije, što je imalo značajan uticaj na indijsku kulturu i društvo, kao i širi svet. Vreme njihove vladavine obuhvatalo je najranije oblike indo-islamske arhitekture, Muqarnas 10, 1993, Brill Publishers, pp. 311-322. Delhi, Calcutta, 1927, page 2-7 veću upotrebu mehaničkih tehnologija, povećanje stope rasta indijskog stanovništva i ekonomije, i pojavu hindi-urdu jezika. Delhijski sultanat je takođe bio zaslužan za odbijanje potencijalno razornih invazija Indije Mongolskog carstva u 13. i 14. veku. Delhijski Sultanat je bio odgovoran za veliko uništavanje i skrnavljenje hramova na Indijskom potkontinentu. Godine 1526. sultanat je osvojilo i nasledilo Mogulsko carstvo.
Reference
Literatura
Majumdar, R. C., Raychaudhuri, H., & Datta, K. (1951). An advanced history of India: 2. London: Macmillan. Majumdar, R. C., & Munshi, K. M. (1990). The Delhi Sultanate. Bombay: Bharatiya Vidya Bhavan. Kumar, Sunil. (2007). The Emergence of the Delhi Sultanate. Delhi: Permanent Black. M. Reza Pirbha, Reconsidering Islam in a South Asian Context. The Islamic frontier in the east: Expansion into South Asia, Journal of South Asian Studies, 4(1) Sookoohy M., Bhadreswar - Oldest Islamic Monuments in India. ; see discussion of earliest raids in Gujarat
T. A. Heathcote, The Military in British India: The Development of British Forces in South Asia:1600-1947, (Manchester University Press, 1995) Barnett, Lionel (1999), Latif, Syed Abdul (1979) . An Outline of the Cultural History of India. Institute of Indo-Middle East Cultural Studies (reprinted by Munshiram Manoharlal Publishers). . (Four volumes, 2,256 pages, and twenty-five years in the writing). . ASIN B-000-6BXVT-K
David J. Roxburgh. The Persian Album, 1400–1600: From Dispersal to Collection. Yale University Press, 2005. pp. 130: "Persian literature, especially poetry, occupied a central role in the process of assimilation of Timurid elite to the Perso-Islamicate courtly culture, and so it is not surprising to find Baysanghur commissioned a new edition of Firdawsi's Shanameh"
Spoljašnje veze
Категорија:Бивше монархије Категорија:Историја Индије у средњем веку