Naučni dokaz je evidencija koja služi za podršku ili suprotstavljanje naučnoj teoriji ili hipotezi, iako naučnici takođe koriste dokaze na druge načine, kao što je kada primenjuju teorije na praktične probleme. "Discussions about empirical evidence have tended to focus on epistemological questions regarding its role in theory testing ... even though empirical evidence also plays important and philosophically interesting roles in other areas including scientific discovery, the development of experimental tools and techniques, and the application of scientific theories to practical problems." Očekuje se da takvi dokazi budu empirijski dokazi i da su interpretativni u skladu sa naučnim metodom. Standardi za naučne dokaze variraju u zavisnosti od oblasti istraživanja, ali snaga naučnih dokaza se generalno zasniva na rezultatima statističke analize i snazi naučnih kontrola.
Koncept naučnog dokaza
Dok se fraza „naučni dokaz“ često koristi u popularnim medijima,See, for example, mnogi naučnici i filozofi tvrde da zaista ne postoji takva stvar kao što je nepogrešiv dokaz. Na primer, Karl Poper je jednom napisao da „U empirijskim naukama, koje nam jedino mogu pružiti informacije o svetu u kome živimo, dokazi se ne pojavljuju, ako pod 'dokazom' mislimo na argument koji jednom zauvek utvrđuje istinu teorije."" Albert Ajnštajn je rekao:
Međutim, za razliku od ideala nepogrešivog dokaza, u praksi se može reći da su teorije dokazane prema nekom standardu dokaza koji se koristi u datom istraživanju. U ovom ograničenom smislu, dokaz je visok stepen prihvatanja teorije nakon procesa istraživanja i kritičke evaluacije prema standardima naučne zajednice.
Reference
Категорија:Научни метод