Antun Kojović (Budva 1751 – Budva 1845) bio je crnogorski pisac.
Biografija Pravo i istoriju studirao je u Loretu, gde je i doktorirao. Poslije završenog školovanja vratio se u Budvu. Bio je kanonik i vikar Budvanske biskupijehttps://www.cdm.me/drustvo/da-li-znate-koje-sve-crkve-postoje-u-budvanskom-starom-gradu/ i učitelj.
Kojovićev opus čine dvije knjige izuzetno vrijednih Memoara i Dnevnika, poezija na narodnom jeziku, a autor je i dvije kraće pokladne drame, koje su „mnogokrat” izvođene na gradskome trgu u Budvi tokom karnevalskih svečanosti. Prva od tih dviju komedija, Smiješni razgovor ili mala komedija..., sačuvana je u autografu i datirana 1813. godine. Druga komedija sačuvana je u poznijem prijepisu i nema naslova, a u istoriji književnosti navodi se kao Smiješni razgovori II. Žanrovski riječ je o tradicionalnoj formi farse, jednostavnoga humora i satire, u kojima je na komičan način predstavljen svakodnevni život onovremene Budve. Pisane rimovanim deseteračkim stihovima, te su komedije, pored aktuelnosti tematike, pažnju savremenika plijenile i živim, humorom prožetim, narodnim govorom. Sam Kojović je u Dnevniku pod datumom „28. februar 1813. godine” pribilježio izvođenje svoje prve komedije: „Izvođena je na trgu i na drugim mjestima na narodnom jeziku jedna farsa, koja se dopadala jer je bila šaljivo-satirična”. Osim toga podatka o scenskim izvedbama dragocjen je i navod iz Memoara da je supruga mletačkoga upravnika Zena Aleksandra Zorzija, Kjara Radoev Zorzi, s grupom nižih oficira 1786. godine organizovala glumačku družinu te da je tako, uz podršku opštinskoga materijala, oformljeno prvo pozorište u Budvi koje je imalo i svoju scenu u jednoj privatnoj kući. I Kojović je, kao violinista, učestvovao u tim pionirskim koracima budvanskoga teatarskog života. No taj je poduhvat bio kratkoga vijeka, a budvanski analist ne donosi nikakve vijesti o repertoaru toga prvog organizovanoga pozorišta na našem tlu. Izvori svjedoče da je Kojović sa svojim učenicima i Miroslavom Zanovićem bio protagonist i barokne inscenacije upriličene u Budvi povodom rođendana austrijskoga cara 14. februara 1819. godine. Prikaz raskošne kočije i mitološke scene u kojoj Jupiter gromovima gađa Razdor, upotpunjen recitovanjem pjesama na narodnome jeziku („canzone ilirica”) morao je ostaviti snažan utisak na onovremene gledaoce.
Reference
Literatura Radoslav Rotković, Istorija crnogorske književnosti, knj. II, ICJK, Podgorica, 2012.
Spoljašnje veze https://www.rastko.rs/rastko-cg/umjetnost/mpantic-xvi-xviii/xviii.html
Категорија:Рођени 1751. Категорија:Умрли 1845. Категорија:Будвани Категорија:Црногорски књижевници Категорија:Католицизам у Црној Гори