mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 114 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 114 (incipit OR whether doth my minde being crown'd with you) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonet 114, będący bezpośrednią kontynuacją sonetu 113, nawiązuje również do motywu ocierającej się o bałwochwalstwo miłości z sonetu 105.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, kontynuuje rozważania z poprzedniego sonetu, jednakże pojawia się w nim obawa natury moralnej, że obraz świata widziany przez jego oczy pozostanie na zawsze przekształcany przez miłość.
W ostatnich czterech wersach pojawia się metafora oczu jako sługi i umysłu jako króla. Interpretacja tych wersów wprost wskazuje, że winę sługi (zmysłu) umniejsza równoczesne z królem (umysłem) bycie oszukanym oraz wspólne zatrucie nieprawdą, natomiast na gruncie platonizmu i platonizmu renesansowego wina króla (umysłu) jest większa przy popełnianiu tego samego błędu niż sługi (oczu).
Polskie przekłady 1913 Czy może duch mój, Tobą uwieńczony, Maria Sułkowska 1922 Zali mój umysł, strojny w twą koronę, Jan Kasprowicz 1948 Czy więc umysł, któremu ty jesteś koroną, Władysław Tarnawski 1968 Czy to umysł mój, tobą ukoronowany, Marian Hemar 1979 Może mój umysł koronę twą nosi Maciej Słomczyński 2011 Czy więc umysł mój, tobą zdobny jak koroną, Stanisław Barańczak 2015 Czy zatem duch mój, gdy go królem czynisz Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a