Kościół świętej Barbary – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Strumień diecezji bielsko-żywieckiej. Dekretem L.dz. 1160/09 z dnia 12 listopada 2009 roku kościół został ustanowiony Sanktuarium św. Barbary.

Historia thumb|left|Portret fundatorów w kruchcie Obecna murowana świątynia została wzniesiona w latach 1789–1790 i ufundowana przez księcia sasko-cieszyńskiego i jednocześnie królewicza polskiego, Alberta Kazimierza (czwartego syna króla Polski Augusta III Sasa) oraz jego żony, arcyksiężnej Marii Krystyny (ukochanej córki cesarza Franciszka I i cesarzowej Marii Teresy). Została poświęcona w dniu 5 grudnia 1790 roku przez komisarza biskupiego i dziekana cieszyńskiego, księdza Alojzego Lohna.

W 1936 roku świątynia została odnowiona przez księdza dziekana Alojzego Gałuszkę. Prace remontowe były prowadzone przez Stanisława Pochwalskiego z Krakowa. mały|lewo|180px|Wejście do świątyni W 1945 roku kościół uległ poważnym zniszczeniom w czasie bombardowania i ostrzału miasta przez wojska sowieckie i wycofujące się wojska niemieckie. Dzięki staraniom ówczesnego administratora parafii, księdza Bernarda Barysza, został stosunkowo szybko odbudowany. W latach 1960–1970, podczas urzędowania księdza proboszcza Alojzego Raszki zostały podjęte prace remontowo-budowlane przy umocnieniu murów świątyni (ponieważ budowla została wybudowana na podmokłym gruncie) oraz renowacji wnętrza. Projektantami prac byli: inż. Pałka i dr A. Lisik. W 2015 przeprowadzono remont wieży kościelnej wraz z renowacją krzyża stalowegoWykaz prac konserwatorskich przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków, przeprowadzonych w latach 2013-2015 (wybór), w: Wiadomości Konserwatorskie Województwa Śląskiego, nr 8/2016, s. 408, .

Malowidło iluzjonistyczne

W 1999, podczas prac konserwatorskich, odkryto pod grubymi warstwami kurzu, zarys malowidła ściennego, znajdującego się na ścianie za ołtarzem głównym (cała wysokość ściany prezbiterium). Jest to późnobarokowy fresk wykonany w technice mieszanej na tynku szorstkim z odciśniętym rysunkiem. Przedstawia ołtarz architektoniczny namalowany iluzjonistycznie. Stan zachowania dzieła był stosunkowo dobry. Odkryto też dekoracje malarskie na pozostałych dwóch ścianach w prezbiterium, będące kontynuacją głównego wizerunku, ale były one pokryte warstwami farb, pobiał i gipsu. Malarskie przedstawienie ołtarza wykonano najprawdopodobniej w latach 1789-1790. Twórca dzieła nie jest znany, chociaż może być przypisywane Ignacemu Chambrezowi, który stworzył malowane na płótnie stacje drogi krzyżowej dla fary w Strumieniu (1793)Barbara Aleksiejew-Wantuch, Irena Kontny, Odkrycie późnobarokowego, iluzjonistycznego malowidła w strumieńskiej farze, w: Wiadomości Konserwatorskie Województwa Śląskiego, nr 9/2017, s. 7-10, .

Organy Organy Rieger opus 1134 - zbudowane w 1904 roku przez braci Rieger z Jägerndorfu (obecnie Rieger Orgelbau z siedzibą w Schwarzach). Instrument w systemie multiplex posiada 20 głosów, z czego 14 realnie brzmiących, rozmieszczonych na dwóch manuałach i pedale. Organy wyposażono w pneumatyczną trakturę gry i rejestrów oraz wiatrownice stożkowe. Całość stanowi przykład miękkiego, ciepłego i pełnego brzmienia typowego dla organów firmy Rieger z początku XX wieku. {| class="wikitable" |+Dyspozycja organów !Manuał I !Manuał II !Pedał |- |Principal 8|Geigen Principal 8|Violon 16|- |Bourdon 16|Lieblich Gedeckt 16|Subbas 16|- |Hohlflöte 8|Aeolina 8|Cello 8''' |- |Gamba 8 |Vox Coelestis 8 |Octavbass 8 |- |Salicional 8 |Rohrflöte 8

|Gedeckt 8 |Viola 4

|Octave 4

|Flet 4'|

|Pikolo 2|

|Mixtur 4 fach

Głosy: Gedeckt 8′, Viola 4′, Octave 4′, Flet 4′, Cello 8′ oraz Octavbass 8′ stanowią ekstensje. Manuał II jest zamknięty w szafie ekspresyjnej.

Ponadto instrument wyposażony jest w połączenia: Pedal koppel I, Pedal koppel II, Manual koppel oraz Superoktav Koppel I, kombinacje stałe (piano, mezzoforte, forte, tutti) oraz wyciąg tremolo (nieoryginalne, działające jedynie dla głosu Rohrflöte 8′). Instrument posiada również mechanizm crescendo oraz żaluzję manuału II.'''

Dzwony Pierwsze potwierdzone źródłowo 3 dzwony parafia posiadała w wieży drewnianego jeszcze ko­ścioła. W 1792 r. zostały przeniesione do nowej, murowanej świątyni. Potwierdzają to dane z 1804 r. Wskazują one również, że wówczas dzwonów było pięć.

Przedwojenny zestaw dzwonów został zabrany przez hitlerowców na cele wojenne. Tymczasowy zestaw dzwonów stalowych służył do czasu odlania obecnego. Znajduje się w kościele filialnym w Zbytkowie.

Nowe dzwony zostały poświęcone w 2008 roku przez Bp. Tadeusza Rakoczy. Dzwon Jana Paweł II musiał zostać na nowo przelany z powodu niewłaściwej tonacji. W związku z tą sytuacją 18 marca 2009 r. bp Jan Zimniak poświęcił na nowo przelany dzwon Jana Pawła oraz odrestaurowany Dzwon św. Franciszka Ksawerego. Znajduje się na nim wizerunek św. Barbary, adorującej Najświętszy Sakrament i wizerunek św. Franciszka Ksawerego. +ImięWaga (kg)Ton uderzeniowyRok odlaniaOdlewniaMały dzwonJan Paweł 2350 kgh' 2008Ludwisarnia Rudolfa Pernera, PasawaŚredni dzwonśw. Rodzina500 kga'2008Ludwisarnia Rudolfa Pernera, PasawaDuży dzwonśw. Barbara820 kgfis'2008Ludwisarnia Rudolfa Pernera, Pasawa

Przypisy

Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie cieszyńskim Kategoria:Kościoły w diecezji bielsko-żywieckiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Barbary Kategoria:Architektura barokowa w województwie śląskim Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Strumień Kościół Kościół Kategoria:Obiekty budowlane w Strumieniu kategoria:Historia Strumienia (miasta)