thumb|240px|Książę i księżna Osuny z dziećmi, Francisco Goya, 1788. Czteroletnia Joaquina stoi przy matce. Portret Joaquiny Téllez-Girón, córki książąt Osuny (hiszp. Joaquina Téllez-Girón, hija de los IX duques de Osuna) – obraz olejny z 1798 roku namalowany przez Agustína Esteve. Portret przedstawia nastoletnią hiszpańską arystokratkę Joaquinę Téllez-Girón y Pimentel i znajduje się w kolekcji Muzeum Prado.
Joaquina Téllez-Girón y Pimentel Joaquina Téllez-Girón y Alfonso-Pimentel, hrabina Osilo (1784–1851) była hiszpańską arystokratką. W 1801 poślubiła José Gabriela de Silva Bazána y Waldsteina, przyszłego X markiza Santa Cruz i pierwszego dyrektora Prado. Była damą podziwianą ze względu na urodę, a także wzorowe oświeceniowe wychowanie właściwe dla arystokratki. Była utalentowana muzycznie; do jej zainteresowań należała literatura, zwłaszcza liryka, pasjonowała się także korridą. Jako dojrzała kobieta i dama Orderu Królowej Marii Ludwiki w latach 1834–1841 zajmowała dworskie stanowisko camarera mayor, damy najbliższej królowej, odpowiedzialnej za jej osobę i pokoje. Była także guwernantką dzieci Ferdynanda VII: Izabeli II i infantki Ludwiki Ferdynandy. Zmarła w Madrycie w 1851.
Okoliczności powstania W ostatniej ćwierci XVIII wieku Esteve był jednym z najbardziej wziętych malarzy portrecistów wśród dworskiej arystokracji, popularnością ustępował jedynie Goi. Wśród jego mecenasów szczególną rolę odegrali należący do czołowych przedstawicieli hiszpańskiego oświecenia książę i księżna Osuny – Pedro i María Josefa Pimentel y Téllez-Girón, rodzice sportretowanej Joaquiny. Jej podobizna należy do grupy czterech portretów dzieci książąt, których namalowanie zlecili Esteve. Portret Joaquiny jest pendantem portretu jej starszej siostry Josefy Manueli, markizy de Marguini.
Opis obrazu Joaquina została przedstawiona en pied. Prawe ramię opiera na stojącym na stole globusie, co może świadczyć o zainteresowaniu geografią, popularną dyscypliną w okresie oświecenia. Jej strój jest prosty i elegancki, ma na sobie suknię w stylu greckim, według francuskiej mody z okresu dyrektoriatu. Włosy luźno opadające na ramiona i plecy są namalowane w naturalny sposób. O wieku modelki informuje inskrypcja w lewym dolnym rogu „Su edad 13 años y 4 meses. Esteve” (Jej wiek 13 lat i 4 miesiące. Esteve). Półotwarte drzwi w tle mogą być zarówno wejściem do pokoju, jak i symbolem otwartości na życie, które dla wykształconej dziewczynki w rzeczywistości oznaczałoby wejście do arystokratycznego społeczeństwa.
Wyróżnia się harmonia chromatyczna oparta na niebieskawych szarościach służącej za tło wielkiej zasłony i białawych odcieniach sukni, z akcentem czerwonawej barwy drewna w oprawie globusa.
Proweniencja Obraz należał do książąt Osuny, a następnie do ich potomków. W 1934 rząd Hiszpanii nabył dzieło od Franciski Gutiérrez z przeznaczeniem do kolekcji Muzeum Prado.
Przypisy
Kategoria:Obrazy Agustína Esteve Kategoria:Obrazy w Muzeum Prado Kategoria:Portrety postaci historycznych