Tatjana Sawieljewna Marinienko (, biał. Таццяна Савельеўна Марыненка, ur. 25 stycznia 1920 we wsi Suchoj Bor w rejonie połockim, zm. 2 sierpnia 1942 k. wsi Żarcy w rejonie połockim) – radziecka partyzantka, wywiadowca, uhonorowana pośmiertnie w 1965 tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
Urodziła się w białoruskiej rodzinie chłopskiej. W 1939 ukończyła szkołę pedagogiczną w Połocku, po czym została nauczycielką w szkole średniej we wsi Zielonka w rejonie połockim. Podczas niemieckiej okupacji została wywiadowcą i łączniczką brygady partyzanckiej „Nieułowimyje” działającej w obwodzie witebskim, przybierając pseudonim „Wasilok”. Dzięki jej danym wywiadowczym partyzanci przeprowadzali różne akcje i przekazywali informacje dowództwu Armii Czerwonej. Została aresztowana w wyniku donosu, a po trzech dniach brutalnych przesłuchań rozstrzelana wraz z 14-letnim bratem. 8 maja 1965 pośmiertnie przyznano jej Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego i Order Lenina. Jej imieniem nazwano ulicę w Połocku i szkołę średnią w Zielonce.
Bibliografia Мариненко Татьяна Савельевна (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-10-03]
Kategoria:Białoruscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Kobiety – Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Ofiary tortur Kategoria:Ofiary represji Niemiec nazistowskich w Europie 1933–1945 Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1942