thumb|240px|Klasztor Bazylianów w Wilnie. Wejście do skrzydła mieszczącego po 1823 więzienie carskie. Widoczna tablica w językach polskim i litewskim z napisem: “W tym budynku od 23 X 1823 do 21 IV 1824 był więziony wraz z innymi Filomatami Adam Mickiewicz. Tu rozgrywa się akcja “Dziadów” części III". Fotografia z 2005 Eliasz Ostaszewski (ur. 1802) – filareta, student Uniwersytetu Wileńskiego, więzień, pamiętnikarz.
Życiorys Urodził się w 1802 w szlacheckiej rodzinie Ostaszewskich herbu Ostoja jako syn Adama Ostaszewskiego, byłego majora kawalerii narodowej i Tekli Dąbrowskiej, właścicieli ziemskich na WołyniuKazimierz Pułaski, Kronika polskich rodów szlacheckich Podola, Wołynia i Ukrainy, t. 1, Warszawa 1911, s. 147-148.
Uczęszczał do szkoły Bazylianów w Lubarze (1809-1819). Następnie był studentem prawa na Uniwersytecie Wileńskim (1819-1824). W czasie studiów przystąpił do patriotycznego Zgromadzenia Filaretów, towarzystwa młodzieży polskiej w Winie powołanego w 1820 roku w celu organicznej pracy edukacyjno-patriotycznejHeleniusz (Eustachy Iwanowski), Wspomnienia polskich czasów dawnych i późniejszych Lwów 1894, t. 2, s. 224 i n..
W 1823 został wraz z Adamem Mickiewiczem i innymi członkami Zgromadzenia aresztowany przez władze carskie i uwięziony w klasztorze bazylianów w Wilnie, w którym przebywał do 1824 roku. Po wypuszczeniu z aresztu w jego kwaterze w Wilnie zbierali się Adam Mickiewicz, filolog Józef Jeżowski, prawnik Franciszek Malewski, matematyk Wincenty Budrewicz i inniJerzy Borowczyk, Rekonstrukcja procesu filomatów i filaretów 1823-1824: historia śledztwa przeciw uczestnikom konspiracji studenckich i młodzieżowych w Wilnie oraz w Wileńskim Okręgu Naukowym, Wyd. Nauk. Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Poznań 2003.
Spisał “Siva rerum”, których fragmenty zostały opublikowane w 1894 roku we Lwowie w zbiorze zatytułowanym “Wspomnienia polskich czasów dawnych i późniejszych”, wydanym przez Eustachego Iwanowskiego (1813-1903). Jak pisał wydawca tych wspomnień, Eliasz Ostaszewski był to “znakomitszy obywatel guberni wołyńskiej”, który “staroświeckim obyczajem spisywał współczesne fakta, wrażenia swoje i o polskich książkach przeczytanych uwagi”Helleniusz (Eustachy Iwanowski), Wspomnienia polskich czasów dawnych i późniejszych, Lwów 1894, t. 2, s. 224 i nast..
Był właścicielem majątku ziemskiego Pyszki na Wołyniu.
Był ożeniony z Celestyną Staniszewską, zostawił dwie córki: Emilię za Konstantym Piotrem Szaulińskim (ślub 14.02.1865 Żytomierz)http://wolyn-metryki.pl sygnatura 178-3-61, str. 117V, poz. 34 i Jadwigę za Edwardem Porczyńskim oraz dwóch synów: Tadeusza Stefana (ur. 10.09.1835 Pyszki, parafia Ostropol), wcześnie zmarłego i Adama, po ojcu dziedzica Pyszek.
Data jego śmierci nie jest znana.
Zobacz też Zgromadzenie Filaretów Ostaszewscy Ród Ostojów (Mościców) Ostoja (herb szlachecki)
Przypisy
Bibliografia Heleniusz (Eustachy Iwanowski), Wspomnienia polskich czasów Lwów 1894, t. 2, s. 224 i n. Kazimierz Pułaski, Kronika polskich rodów szlacheckich Podola, Wołynia i Ukrainy, t. 1, Warszawa 1911, s. 147-148 Archiwum filomatów: Listy z więzienia, opr. Czesław Zgorzelski, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2000 Jerzy Borowczyk, Rekonstrukcja procesu filomatów i filaretów 1823-1824: historia śledztwa przeciw uczestnikom konspiracji studenckich i młodzieżowych w Wilnie oraz w Wileńskim Okręgu Naukowym, Wyd. Nauk. Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Poznań 2003
Kategoria:Członkowie Zgromadzenia Filaretów Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Ludzie związani z Wołyniem Eliasz Ostaszewski Kategoria:Urodzeni w 1802