Mieczysław Anzelm Baczkowski Brodowski (ur. 21 kwietnia 1898 w Mycowie, zm. 2 czerwca 1973 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Polskich Sił Zbrojnych, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari IV i V klasy.

Życiorys Syn Władysława i Emilii z Czołowskich, urodzony 21 kwietnia 1898 w Mycowie. Absolwent c. k. Wyższej Szkoły Realnej w Stanisławowie.

W czasie I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w 4 pułku piechoty i w 1915 ukończył szkołę podoficerską w Kamieńsku. Następnie przydzielono go w stopniu kaprala do 6 pułku piechoty, wraz z którym odbył kampanię wołyńską. W 1915 został ranny na Wołyniu. W sierpniu 1917 wcielono go do armii austriackiej, skąd zdezerterował w marca 1918. Wstąpił do II korpusu gen. Hallera. Uczestniczył w bitwie pod Kaniowem, po której dostał się do niewoli niemieckiej, skąd zbiegł. W tym też roku, od 1 czerwca do 15 września działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Ukrainie. Następnie zgłosił się do 4 Dywizji gen. Lucjana Żeligowskiego. Po zajęciu Odessy przez oddziały ukraińskie Symona Petlury, ponownie dostał się niewoli. Za wykazane męstwo i odwagę w czasie walki, 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy:

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, 23 grudnia 1918 przyjęto go do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 października 1920. W latach 20. był oficerem 2 pułku piechoty Legionów w Pińczowie. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929. W 1932 był oficerem 4 Pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie. Od 1935 służył w Korpusie Ochrony Pogranicza. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 20. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym miesiącu pełnił służbę w Batalionie KOP „Troki” na stanowisku dowódcy kompanii karabinów maszynowych.

Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 został dowódcą odtworzonego batalionu KOP „Budsław”. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został ranny w walce z sowietami. Wraz z resztkami batalionu był internowany na Litwie. Po odzyskaniu wolności wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i w stopniu majora pełnił stanowisko dowódcy 17 pułku piechoty w okresie od 11 do 17 września 1941 oraz jako pełniący obowiązki do 23 lutego 1942. Podczas ewakuacji i pobytu w Iraku pełnił funkcję szefa sztabu tego pułku. W 1944 sprawował stanowisko dowódcy przemianowanego 17 Lwowskiego batalionu strzelców w ramach Polskich Sił Zbrojnych. Wówczas uczestniczył w bitwie o Monte Cassino. Później został mianowany na stopień podpułkownika. Od grudnia 1944 do listopada 1945 był zastępcą dowódcy 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty.

Do końca życia pozostawał w stopniu podpułkownika. Zmarł po długiej chorobie 2 czerwca 1973 w Krakowie. Został pochowany 8 czerwca 1973 na Cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie (kwatera 8 WOJ-12-9). Był żonaty, miał syna. mały|Grób Mieczysława Baczkowskiego na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 34 Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6426 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych (czterokrotnie „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921”, po raz pierwszy i drugi „za udział w b. Legionach Polskich”) Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w wojnie rozpoczętej 1 września 1939 roku” Medal Wojska Srebrny Krzyż Zasługi (1938) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino nr 18560 Odznaka za Rany i Kontuzje Odznaka pamiątkowa 6 Pułku Piechoty Legionów („Krzyż Wytrwałości”) Order Wybitnej Służby (Wielka Brytania) Brązowy Medal za Męstwo Wojskowe (Włochy) Brązowy Medal Waleczności (Austro-Węgry) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Dowódcy batalionu KOP „Budsław” Kategoria:Dowódcy pułków piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Ludzie związani z Pińczowem Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrońcy Polski przed agresją ZSRR (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (pięciokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Troki” Kategoria:Oficerowie dowództwa 4 Wołyńskiej Brygady Piechoty Kategoria:Oficerowie Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Pochowani na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Kategoria:Podpułkownicy piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem za Męstwo Wojskowe‎ Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wybitnej Służby Kategoria:Uczestnicy bitwy o Monte Cassino 1944 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich 1914–1918 (Austro-Węgry) Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Litwie w czasie II wojny światowej