O koniach i ludziach – islandzko-norwesko-niemiecki dramat filmowy z 2013 roku w reżyserii Benedikta Erlingssona. Film zdobył nagrodę Edda w pięciu kategoriach oraz w kilku innych był nominowany. Był też oficjalnym islandzkim kandydatem do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego, ale ostatecznie nie otrzymał nominacji.
Fabuła Film przedstawia sześć różnych historii koni i ich właścicieli. Występują tu m.in. Kolbeinn i Solveig, którzy są parą, jednak dla Kolbeinna równie ważna jest klacz Grano. Grano z kolei zakochana jest w ogierze Brunn, którego właścicielką jest Solveig. W filmie występuje też Vernhardur, który ma problemy z alkoholem, i jego koń Jarpur.
Nagrody i nominacje W roku 2013 podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w San Sebastián film otrzymał nagrodę Kutxa za najlepszy debiut reżyserski. W roku 2014 podczas Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych Camerimage w Bydgoszczy film dostał nominację do konkursu debiutów reżyserskich. Również w roku 2014 film zdobył nagrodę Edda w pięciu kategoriach:
film roku aktor roku – Ingvar Eggert Sigurðsson reżyser roku i scenariusz roku – Benedikt Erlingsson zdjęcia roku – Bergsteinn Björgúlfsson
Ponadto był nominowany w kategoriach: aktorka roku Charlotte Bøving aktorka drugoplanowa roku Sigríður María Egilsdóttir aktor drugoplanowy roku Steinn Ármann Magnússon dźwięk roku Fridrik Sturluson, Pall S. Gudmundsson montażysta roku David Alexander Corno scenograf roku Sigurður Óli Pálmarsson
W roku 2014 film był oficjalnym islandzkim kandydatem do Nagrody Akademii Filmowej.
Obsada Ingvar Eggert Sigurðsson jako Kolbeinn Charlotte Bøving jako Solveig Steinn Ármann Magnússon jako Vernhardur Kjartan Ragnarsson jako Grimur Helgi Björnsson jako Egill Sigríður María Egilsdóttir jako Jóhanna Juan Camillo Roman Estrada jako Juan Camillo Atli Rafn Sigurðsson jako Óli Źródło: Filmweb
Interpretacja filmu Sześć nowel, z których składa się film, rozpoczyna się od scen przedstawianych z punktu widzenia konia. Sprowadzone przez wikingów konie stanowią ważny element dla kultury Islandczyków. Już w pierwszym pełnometrażowym islandzkim filmie dokumentalnym z 1925 roku poświęcano im sporo uwagi. Dosłowne tłumaczenie filmu brzmi „Koń w człowieku”. Dla niektórych z polskich krytyków filmowych, nieznających kontekstu kulturowego (w tym poczucia humoru), odstręczające ukazywanie ludzi z perspektywy konia odbierane jest jako pozostawianie „widza w poczuciu zawieszenia i chaosu”. Świat przyrody dla losów człowiek ukazany jest jako niewzruszony, a tragizm postaci powiązany jest z głupotą ich czynów. W filmie pojawiają się też odniesienia do kwestii religijnych. Ludzkie postacie są karane za przejawianie grzechów pijaństwa, gniewu, pychy i zawiści. Poza fatalizmem i czarnym humorem, cechą filmu jest tworzenie go zarówno na podstawie kultury oralnej, jak i nadawanie mu formy zbliżonej do naturalnego opowiadania historii, do czego przyznawał się Erlingsson.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Islandzkie dramaty filmowe Kategoria:Islandzkie filmy nowelowe Kategoria:Islandzkie filmy z 2013 roku Kategoria:Islandzkie filmy zgłoszone do rywalizacji o Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego Kategoria:Niemieckie filmy z 2013 roku Kategoria:Norweskie filmy z 2013 roku Kategoria:Filmy kręcone w Islandii Kategoria:Islandzkie filmy zrealizowane w koprodukcji międzynarodowej Kategoria:Niemieckie filmy zrealizowane w koprodukcji międzynarodowej Kategoria:Norweskie filmy zrealizowane w koprodukcji międzynarodowej