thumb|Zdzisław Podgórski (siedzi w środku, z czarnymi wąsami) w otoczeniu oficerów, kadry Batalionu Elektrotechnicznego, sierpień 1929 roku thumb|Przedszkole dla dzieci oficerów i podoficerów Batalionu Elektrotechnicznego w 1929 roku. W pierwszym rzędzie siedzą córki p.o. dowódcy batalionu Zdzisława Podgórskiego: trzecia od prawej, Zofia Irena (późniejsza Stolarska) i druga od prawej, Alina Wanda Podgórska thumb|Grób Zdzisława Podgórskiego i jego córki Aliny. W tymże grobie leży również jego siostra Jadwiga Podgórska. Zdzisław Maksymilian Podgórski (ur. w Moskwie, zm. 20 grudnia 1944 w Opocznie) – polski inżynier, oficer zawodowy Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, pełniący obowiązki dowódcy Batalionu Elektrotechnicznego w 1929 roku.
Życiorys Zdzisław Podgórski studiował na wydziale elektrycznym politechniki w Nancy. W 1914 roku został zmobilizowany do armii carskiej i wysłany na front. Dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do końca wojny.
W latach 20. i 30. XX wieku (do co najmniej 1932 roku) był oficerem Batalionu Elektrotechnicznego, będąc w latach 1923–1924 p.o. komendanta kadry, w 1928 roku kwatermistrzem, a 1929 roku zastępcą dowódcy batalionu. W sierpniu 1929 roku pełnił obowiązki dowódcy tego batalionu. Z dniem 30 listopada 1935 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Awanse kapitan – ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku major – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Niepodległości (29 grudnia 1933) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Życie rodzinne Zdzisław Podgórski był synem Sylwestra Ignacego Podgórskiego (1847–1904), notariusza w Moskwie, i Wandy z domu Turskiej (1859–1911). Miał siedmioro rodzeństwa, byli to: Przemysław Podgórski Janina, późniejsza Jurkiewicz Zbigniew Szczęsny Gracjan Podgórski (1882– po 1935) – sędzia pokoju Sądu Okręgowego w Warszawie Jadwiga Podgórska (1885–1948) – dr chemii Mieczysław Podgórski (1884–1917) – lekarz Witold Klemens Michał Podgórski (1890–1962) – porucznik Wojska Polskiego (II RP) Zofia Podgórska (1894–1894).
Zdzisław ożenił się w Moskwie 11 sierpnia 1914 roku z Franciszką Heleną Krotowicz (1889–1972) i miał z nią troje dzieci: Tadeusza Witolda (1920–1993), Zofię Irenę (1922–1982) i Alinę Wandę (1924–1999). Zofia Irena wyszła za Franciszka Stolarskiego (1915–2003), jednego z sześciu synów (siedmiorga dzieci) Błażeja Stolarskiego.
Po powrocie do Polski w 1919 roku Zdzisław początkowo mieszkał z rodziną u swej siostry Jadwigi, przy ul. Stalowej 18. W czasie, gdy służył w Batalionie Elektrotechnicznym, mieszkał z rodziną w Nowym Dworze Mazowieckim, po przejściu na emeryturę przeprowadził się z rodziną do Warszawy, mieszkali do co najmniej 1939 roku przy ul. Krechowieckiej 6.
Zmarł na tyfus 20 grudnia 1944 roku w Opocznie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 241-4-11).
Uwagi
Przypisy Na podstawie ręcznie wykonanego albumu: 10 lat istnienia Batalionu Elektrotechnicznego 5.VIII.1919 – 5.VIII.1929, Nowy Dwór k. Modlina.
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Majorowie saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie batalionu elektrotechnicznego Zdzisław Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1944