Inhibitory białka NS5A – grupa wielofunkcyjnych organicznych związków chemicznych, blokujących białko NS5A, które jest niezbędne w procesie replikacji wirusa zapalenia wątroby typu C. Są stosowane w leczeniu wirusowego zapalenie wątroby wywołanego przez wirusa HCV.
Inbitory białka NS5A + Zarejestrowane inbitory białka NS5A Nazwafarmaceutyczna Skrót Wzór chemiczny Nazwapreparatu Inneskładnikipreparatu Wrażliwegenotypywirusa daklataswir DCV 350px Daklinza – 1, 3, 4 elbaswir EBR 380px Zepatier grazoprewir 1a, 1b, 4 ledypaswir LDV 370px Harvoni sofosbuwir 1, 3, 4, 5, 6 ombitaswir OBV 280px Viekirax parytaprewiri rytonawir 1a, 1b, 4 pibrentaswir PIB 300px Maviret glekaprewir 1–6 welpataswir VEL 300px Epclusa sofosbuwir 1–6
Mechanizm działania mały|300px|Postulowany mechanizm działania inhibitorów białka NS5A Fosfoproteina NS5A, składająca się z trzech domen, bierze udział w replikacji kwasów rybonukleinowych (RNA) wirusa zapalenia wątroby typu C, częściowo poprzez interakcję z wirusową polimerazą RNA zależną od RNA. Leki z grupy inhibitorów białka NS5A wiążą się z pierwszą domeną tego białka, uniemożliwiając związanie się z nim wirusowego RNA.
Zastosowanie Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C. Terapia bezinterferonowa powinna być złożona z dwóch lub trzech leków – inhibitorów proteazy NS3, polimerazy NS5A i białka NS5B z ewentualnym uzupełnieniem o rybawirynę. W populacji polskiej występują w przeważającej większości cztery genotypy wirusa (1b, 3, 4, 1a).
Oporność na leki Substytucje warunkujące oporność () występują naturalnie u 10–50% nieleczonych osób zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu C, a u tylko u 2,5% występują substytucje zwiększające oporność ponad stukrotnie. W wyniku stosowania terapii skojarzonej co najmniej dwoma lekami przeciwwirusowymi odsetek nawrotów uprzednio nieleczonych pacjentów wynosi <5%.
Przypisy