Nota edytorska – jest to tekst wyjaśniający, jakie zmiany zostały wprowadzone w czasie edycji dzieła literackiego, a także szczegółowe informacje dotyczące konstrukcji.
Nota edytorska zawiera: przekazy – należy wymienić wszystkie przekazy, służące edytorowi do kolacjonowania oraz zaznaczenie tej wersji, która była podstawą wydania. Przekazy podawane są w porządku chronologicznym. podstawa wydania – wyraźne zaznaczenie, które wydanie jest podstawą do edycji, podając równocześnie informację, z której biblioteki jest ten egzemplarz. wykaz skrótów i znaków – podanie wszystkich używanych skrótów wraz z ich pełnym rozwinięciem oraz także skrótowe oznaczenia przekazów edytowanego tekstu. uwspółcześnienia – uwspółcześnienie wykonywane jest do współcześnie obowiązujących norm interpunkcyjnych, ortograficznych oraz fleksyjnych. W przejrzysty sposób podawane są tylko te zasady, które zostały zastosowane. Wszystkie zasady należy poprzeć odpowiednimi przykładami. Kolejność uzasadniona jest merytorycznie i przedstawia poniższy schemat: interpunkcja fleksja – uwspółcześnienie formy archaicznej oraz modernizacja końcówek fleksyjnych w narzędniku i miejscowniku dla rodzaju żeńskiego i nijakiego w liczbie pojedynczej oraz narzędniku liczby mnogiej Przykłady: niczem – niczym, patrzała – patrzyła pisownia joty – pisownia przyswojonych wyrazów obcego pochodzenia zgodnie z jotą: np. komedya – komedia pisownia łączna i rozdzielna pisownia wielką i małą literą składnia szyk wyrazów ubezdźwięcznienia zmiany leksykalne – w tym także ortograficzne
Przypisy
Kategoria:Terminologia bibliologii