Kamil Franciszek Karol MatkowskiW Dzienniku Personalnym z dn. 12 marca 1934 (R.15, nr 7, s. 94) zostały sprostowane dane Matkowskiego. Do imienia Kamil dodano zgodnie z dokumentami Franciszek Karol (ur. 1 maja 1898 w Leibnitz, zm. 30 kwietniaУБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 495. 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Był synem Karola i Joanny z Jescuków. Uczestnik I wojny światowej. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Absolwent Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy (1922), przydzielony jako oficer rezerwy zatrzymany w służbie czynnej do 45 pułku piechoty jako oficer nadetatowy i skierowany do służby w 1 pułku czołgów. 1 kwietnia 1924 został przemianowany z podporucznika rezerwy na oficera zawodowego w stopniu porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem przemianowania i lokatą 43/5 z pozostawieniem w 1 pułku czołgów, jego oddziałem macierzystym był nadal 45 pp. W lipcu 1924 jako oficer 1 pułku czołgów otrzymał zezwolenie na zawarcie związku małżeńskiego z Ewą Stanowską. 1 lipca 1931 został przeniesiony z 2 dywizjonu samochodów pancernych do 2 pułku pancernego. W 1932 został przeniesiony do 42 pułku piechoty. 1 stycznia 1935 awansował do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem awansu i 5 lokatą. W marcu 1939 był komendantem obwodowym Przysposobienia Wojskowego w Równem przy 45 pp.

Podczas kampanii wrześniowej, wzięty do niewoli przez Sowietów. Według stanu z grudnia 1939 był jeńcem obozu kozielskiego. Ostatnia wiadomość od Matkowskiego dotarła do małżonki pod koniec grudnia 1939. 28 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa 052/4 poz. 65 nr akt 619, z 27.04.1940. Został zamordowany 30 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943, wpis w dzienniku ekshumacji z dnia 30.04.1943, nr 759. Figuruje liście AM-185-759 i Komisji Technicznej PCK: 759. Przy szczątkach Matkowskiego w mundurze znaleziono część legitymacji MSWojsk., kartkę z adresami, świadectwo szczepień w Kozielsku nr 676Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 211.. Znajduje się na liście ofiar (pod nr 0759) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 107, Nowym Kurierze Warszawskim nr 112 z 1943. Krewni do 1946 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. Postanowieniem Sądu Grodzkiego w Krakowie z dnia 7 października 1946 został uznany za zmarłego. Pochowany na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty z Ewą ze Stanowskich, z którą miał synów Zbigniewa i Wiesława.

Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż „Za obronę mienia polskiego w Rosji” Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986. Odznaka „Znak Pancerny” nr 319

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1928. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1932.

УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, .

Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943. Andrzej Leszek Szcześniak, Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk, Warszawa: Alfa, 1989

Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Obrońcy Polski przed agresją ZSRR (1939) Kategoria:Obwodowi komendanci Przysposobienia Wojskowego (1928–1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką „Znak Pancerny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Polacy w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1898 Kategoria:Zmarli w 1940