– japoński film fantastyczno-naukowy z 1957 roku w reżyserii Ishirō Hondy.
Fabuła Astrofizyk Ryōichi Shiraishi wraz ze swą narzeczoną Hiroko, siostrą Etsuko i jej chłopakiem, Jōji Atsumim uczestniczy w festiwalu O-bon odbywającym się przy górze Fudżi. Atsumi pyta się Shiraishiego o powód zerwania swych zaręczyn z Hiroko i wytyka mu się, że ostatnio zachowuje się bardzo dziwnie. Nagle festiwal zostaje przerwany z powodu nadciągającego pożaru. Następnego dnia Atsumi przekazuje doktorowi astronomii Kenjirō Adachiemu badania Shiraishiego nt. Mysteroidu, planetoidy mającej znajdować się pomiędzy Marsem a Saturnem. W rozmowie Adachi mówi, że teoria Shiraishiego jest zbyt nieprawdopodobna i zwraca uwagę, że jego raport jest niedokończony. Wkrótce Atsumi otrzymuje informację, że osuwisko niszczy wioskę, w której pracuje Shiraishi.
Atsumi jako naukowiec dołącza do wojskowego dochodzenia i uwagę wszystkich przykuwa zmienna radiacja wokół miejsca oraz śnięcie ryb w pobliskiej rzece. Z kolei jezdnia jest gorąca do tego stopnia, że pali opony. Po chwili z góry wychodzi gigantyczny robot z działami laserowymi w oczach. Wieczorem robot niszczy słupy elektroenergetyczne i atakuje pobliskie miasteczko, co Atsumi łączy z badaniami Shiraishiego. Lądowe Siły Samoobrony ewakuują mieszkańców i unieszkodliwiają robota poprzez wysadzenie mostu. W Tokio na posiedzeniu rządu Atsumi informuje, że robota wykonano z materiałów nieznanych na Ziemi i może mieć powiązanie z osuwiskiem i pożarem. W swym obserwatorium Adachi dostrzega niezidentyfikowane obiekty z Księżyca, co potwierdza teorie Shiraishiego. Dzieli się tym odkryciem z Atsumim mówiącym, że podczas ewakuacji on i Etsuko widzieli UFO.
Adachi przewodzi wyprawie naukowej badającej jezioro opisane w badaniach Shiraishiego. Nagle, nieopodal, z ziemi wyłania się kopuła. Głos dochodzący z niej prosi o spokój i po imionach i nazwiskach wywołuje Atsumiego, Adachiego oraz trzech innych naukowców nalegając o wizytację. Osłupieni naukowcy mimo obaw wchodzą do kopuły. W środku witają ich przybysze z kosmosu nazywający siebie Mysterianami z Mysteroidu. Ich przywódca wyjaśnia, że chcą uniknąć konfliktu, mając przewagę technologiczną. Mówi także, że tysiąc lat temu na Mysteroidzie wybuchła wojna nuklearna, a jej niedobitki uciekły na Marsa. Spytany o cel ziemskiej wizyty, przywódca prosi o zarezerwowanie terenu 3 kilometrów wokół kopuły oraz kontakt seksualny z ziemskimi kobietami, ponieważ 80% Mysterian z powodu skażenia strontem-90 rodzi się zdeformowanych. Wybrali już pięć kobiet do tego celu, wśród których są Hiroko i Etsuko.
Ministerstwo Obrony oficjalnie odmawia ich żądań i przygotowuje się do ataku kopuły. Atsumi informuje Hiroko i Etsuko o zamiarach kosmitów wobec nich i policyjnej ochronie. Wkrótce przez telewizor kontaktuje się z nimi Shiraishi. Informuje, że przeszedł na stronę Mysterian i dla dobra Ziemi prosi o odwołanie wojska i spełnienie żądań kosmitów. Wojska atakują bezskutecznie kopułę, która w kontrataku przy pomocy latających spodków niszczy ziemskie maszyny. W sztabie wojskowym dochodzi informacja, że promienie zastosowane przez Mysterian mają moc 10 tys. promieni gamma i siłę rażenia jak wielkie trzęsienie ziemi w regionie Kantō. Wobec tego kpt. Seki pracuje nad nowym typem broni. Nocą mysteriańskie latające spodki informują Ziemian, że działają tylko w samoobronie i nalegają o spełnienie ich warunków.
Na konferencji prasowej Adachi informuje, że po Japonii następne mogą być Stany Zjednoczone lub Związek Radziecki, i gdy spełni się żądania Mysterian, to będą żądać rozleglejszego terenu. Tymczasem w bazie Mysterian, ich przywódca informuje Shiraishiego, że za 5 tys. ziemskich godzin zostanie ukończona podziemna baza ułatwiająca kontrolę nad obszarem. Podczas spotkania z amerykańskimi naukowcami pada informacja o tajnym satelicie z Arizony szpiegującym bazę Mysterian. Doktor Immelman porozumiewa się przez telewizor z Shiraishim informującym, że za 200 lat Ziemia pod panowaniem ludzi podzieli los Mysteroidu, a Mysterianie od tego uchronią. Zapewnia też, że ze stacji kosmicznej Mysterian wylatują spodki śledzące każdy ruch Ziemian.
Zostaje zwołane w Japonii posiedzenie ONZ, gdzie przedstawia się możliwe słabe punkty kosmitów, m.in. słaba odporność na ciepło oraz projekt elektrycznych dział. Następnego dnia Powietrzne Siły Samoobrony bezskutecznie atakują bazę Mysterian działami miotającymi wiązką energetyczną. Kosmici informują przedstawicieli wojsk, że zajmują teraz 120 kilometrów i unicestwią każdego ziemskiego intruza. Gdy naukowcy w akcie desperacji rozważają użycie bomby atomowej, Immelman informuje o opracowaniu Markalite F.A.H.P., samobieżnej anteny emitującej promienie o dużej mocy. Tymczasem Etsuko i Hiroko zostają porwane. Adachi chce wybić z głowy Atsumiemu ratunek dziewczyn, lecz ten informuje go, że podczas ostatniego ataku na kopułę odkrył tunel prowadzący do bazy Mysterian.
Do ponownego ataku na bazę użyte zostają trzy Markalite F.A.H.P. W trakcie wymiany ognia Atsumi przedziera się do środka, by ocalić ziemskie kobiety. Tymczasem Markalite F.A.H.P. słabną, a kopuła wciąż się opiera destrukcji. Mysterianie zalewają jedno z dział i pobliskie miasteczko. Ich uwagę zakłócają zniszczenia dokonywane przez Atsumiego, który zostaje złapany przez jednego z nich. To Shiraishi, który przyznaje, że Mysterianie go oszukali i nigdy nie mieli dobrych intencji i wyprowadza bezpiecznie Atsumiego i ziemskie kobiety. Przekazuje mu resztę swego raportu i następnie wraca do kopuły celem dalszego sabotażu. Kolejne działo Markalite F.A.H.P. zostaje zniszczone poprzez podkopanie przez drugiego mysteriańskiego robota, który sam ginie pod jego ciężarem. Osłabioną przez zniszczenia Shiraishiego kopułę Mysterian ostatecznie niszczy elektryczne działo rakiety bojowej. Atsumi wraz z kobietami dostrzega uciekające latające spodki. Wszyscy są zdania, że Mysterianie mogą powrócić, a Ziemia powinna być w stanie gotowości.
Obsada Kenji Sahara – Jōji Atsumi Yumi Shirakawa – Etsuko Shiraishi Momoko Kōchi – Hiroko Iwamoto Akihiko Hirata – Ryōichi Shiraishi Takashi Shimura – dr Kenjirō Adachi Yoshio Tsuchiya – przywódca Mysterian Susumu Fujita – dowódca sił obronnych gen. Morita Hisaya Itō – drugi dowódca sił obronnych gen. por. Seki Yoshio Kosugi – dowódca sił powietrznych gen. Sugimoto Harold Conway – dr Immelman George Furness – dr Richardson Tetsu Nakamura – dr Tsutomu Kōda Senki Ikakata – dr Masao Noda Fuyumi Murakami – dr Nobuo Kawanami Yamada Tonosuke – zastępca Sekretarza Obrony Ren Imaizumi – Hayami Toki Mishima – pani Shiraishi Haruo Nakajima – Moguera / jeden z Mysterian / żołnierz wyskakujący z czołgu / policjant Katsumi Tezuka – Moguera / jeden z Mysterian / wieśniak
Produkcja Przygotowania „The Mysterians to projekt większy w skali w porównaniu z Godzillą lub Rodanem – ptakiem śmierci i miał na celu być bardziej prawdziwym filmem science fiction... Chciałbym zetrzeć pojęcie [z czasów zimnej wojny] Wschodu przeciw Zachodowi i przekazać proste, uniwersalne dążenie do pokoju, zebranie się całej ludzkości jako jednego, by stworzyć pokojowe społeczeństwo.”– Ishirō Honda Film Tajemniczy przybysze powstał w odpowiedzi na amerykańskie produkcje Wojnę światów (1953) i Latające talerze (1956) oraz na fali popularności filmów o inwazji obcych. Jednakowo Ishirō Honda nie był zainteresowany wplataniem antykomunistycznych aluzji i w przeciwieństwie do hollywoodzkich produkcji promował międzynarodową współpracę przeciw zagrożeniu.
Odzwierciedlało to prawdziwe wydarzenia geopolityczne. W tym samym czasie, 18 grudnia 1956 roku, Japonia stała się członkiem ONZ mając nadzieję, że stanie się arbitrem pomiędzy amerykańsko-radzieckim konfliktem atomowym.
Za zarys scenariusza odpowiadał inżynier aeronautyczny i początkujący pisarz fantastyki naukowej, Jōjirō Okamii, zaś za ostateczny kształt scenariusza odpowiadali Takeshi Kimura i Shigeru Kayama. Był to ostatni scenariusz Kayamy opracowany dla Tōhō. W ostatniej minucie Tomoyuki Tanaka zdecydował, by w filmie pojawił się gigantyczny potwór celem zwiększenia zainteresowania widowni.
Preprodukcja mały|Prototyp Moguery Gigantyczny potwór na pierwszych szkicach koncepcyjnych był kretopodobnym gadem. Stąd w nawiązaniu do słowa wzięło się jego imię Mogera (na rynek międzynarodowy Moguera). Jednak Honda nalegał na zrobienie z Moguery robota jako wyższość technologiczną Mysterian, a także by odróżnić ją od poprzednich kaijū.
30-centymetrowy prototypowy model Moguery został skonstruowany jako odniesienie do proporcji kostiumu, aby umożliwić założenie go przez człowieka. Ten model koncepcyjny różnił się pod kilkoma względami od ostatecznego projektu kombinezonu, który posiadał wyrazistszą metalową szczękę i bardziej humanoidalny kształt ciała z bardziej ludzkimi dłońmi, z jednym dużym trójkątnym palcem i kciukiem. Model ten został wykorzystany w materiałach promocyjnych do filmu, a produkty z firm zabawkarskich Marusan i Bullmark bazowały na nim zamiast filmowego kostiumu.
14 października 1957 troku wyniesiono na orbitę pierwszego w historii sztucznego satelitę Ziemi, Sputnik 1, co pozwoliło twórcom umieścić w scenariuszu wątek sztucznych satelitów.
Casting Początkowo Yoshio Tsuchiya został obsadzony w głównej roli jako Atsumi, jednak był bardziej zainteresowany zagraniem przywódcy Mysterian, mimo ostrzeżeń ze strony Hondy, że jego twarz będzie niewidoczna przez cały film. Do roli Atsumiego i Etsuko zostali zatrudnieni znani z Rodana – ptaka śmierci (1956) Kenji Sahara i Yumi Shirakawa. W obsadzie znalazło się także troje aktorów z Godzilli (1954) – Momoko Kōchi, Akihiko Hirata i Takashi Shimura.
Rolę głównego dowódcy wojsk przeciw Mysterianom zagrał Susumu Fujita, jeden z etatowych aktorów Akiry Kurosawy znany głównie z odgrywania żołnierzy z okresu II wojny światowej.
Do roli ekspertów ONZ zostali zatrudnieni George Furness, brytyjski prawnik reprezentujący mecenasów Cesarstwa Japonii podczas Międzynarodowego Trybunału Wojskowego dla Dalekiego Wschodu oraz Harold Conway, amerykański księgowy podatkowy pracujący w Japonii, który potem był często rekrutowany do odgrywania postaci zachodnich, głównie amerykańskich, oficjeli w japońskich filmach.
Muzyka Za muzykę odpowiadał Akira Ifukube, któremu zapewniono dosyć dużą orkiestrę, prawdopodobnie jego największą jak dotąd w jego karierze filmowej. Kompozytor wykorzystał tę samą instrumentację w partyturach Godzilli i Rodana – ptaka śmierci, ale z następującymi dodatkami i różnicami: Ifukube wykorzystał dwa typy puzonów (tenor i bas), dwa rodzaje tuby (bas i kontrabas), sarusofon, wibrafon i, jak w Rodanie – ptaku śmierci, dwa fortepiany.
Ścieżka dźwiękowa filmu została zaprezentowana w systemie dźwiękowym Perspecta, jako pierwsza z filmowego dorobku Ifukube.
Realizacja Tajemniczy przybysze byli pierwszym filmem tokusatsu kręconym w standardzie TohoScope – będącym odpowiedzą Tōhō na amerykański CinemaScope, jak i pierwszym filmem szerokoekranowym Hondy. Został nakręcony w kolorze i zapisany na taśmie Eastmancolor. Za efekty specjalne odpowiedzialny był Eiji Tsuburaya.
Wykorzystano także prawdziwy sprzęt wojskowy Japońskich Sił Samoobrony do części scen, a także sześciuset żołnierzy jako statystów. Pozwolono Tōhō także nagrać godzinny film z rozładunku samolotu towarowego Wojskowego Transportu Lotniczego US Air Force, wobec producenci zaprzestali produkcji filmu i wykorzystali wszystkie dostępne kamery, aby nakręcić operację pod różnymi kątami. Ukrywanie numeru rejestracyjnego samolotu sprawiało wrażenie, jakby wylądowało wiele samolotów.
Do budowy dekoracji zaczęto stosować plastik, który dopiero wchodził na szeroką skalę i był dość drogi, by nadać mysteriańskim siedzibom wrażenie czegoś, co nie występuje na Ziemi. lewo|mały|Niewykorzystana marionetka Moguery