Aleksandar Belić (cyr. Александар Белић; ur. 15 sierpnia 1876 w Belgradzie, zm. 26 lutego 1960 tamże) – serbski językoznawca, czołowy serbski lingwista pierwszej połowy XX wieku. Autor licznych artykułów naukowych z dziedziny komparatystyki słowiańskiej, językoznawstwa ogólnego oraz syntaktyki i dialektologii serbsko-chorwackiej.
Slawistykę studiował w Belgradzie, Odessie i Moskwie. Doktoryzował się w 1900 r. na Uniwersytecie w Lipsku. Od 1905 r. profesor Uniwersytetu Belgradzkiego; od 1937 prezes Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk; od 1956 członek PAN.
Wybrana twórczość Dijalekti Istočne i Južne Srbije (1905) O jezičkoj prirodi i jezičkom razvitku (t. 1–2 1941–1959) Istorija srpskohrvatskog jezika (t. 1–3 1949)
Przypisy
Kategoria:Serbscy slawiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Belgradzie Kategoria:Członkowie zagraniczni PAN Kategoria:Członkowie Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Belgradzkiego Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1960