mały|Mateusz Morawiecki i Witold Lisowski (2018) Witold Wincenty Lisowski (ur. 2 października 1932 w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego, uczestnik powstania warszawskiego, historyk, doktor habilitowany, autor wystaw oraz publikacji z zakresu historii, dyrektor Muzeum Wojska Polskiego w latach 1984–1989.
Życiorys Do 1939 roku mieszkał w Henrykowie z matką Zofią Lisowską z domu Jędrysiak, ojcem Józefem i dwoma braćmi, Janem i Wiesławem. W maju 1943 roku wstąpił do drużyny Szarych Szeregów im. Romualda Traugutta. Pod pseudonimem „Prosty” i „Lis” brał udział w służbie pomocniczej w powstaniu warszawskim. W 1945 roku został „synem pułku”, a po zakończeniu II wojny światowej skierowano go do Kompanii Małoletnich Żołnierzy, gdzie skończył gimnazjum. W 1948 roku Kompania została wcielona do warszawskiego Korpusu Kadetów im. gen. K. Świerczewskiego. Wydalono go wtedy z powodu przynależności do Szarych Szeregów. Dzięki wstawiennictwu ówczesnego wiceministra komunikacji Symeona Surgiewicza został przywrócony do służby wojskowej i skierowany do szkoły oficerskiej w Łodzi, którą skończył w 1950 roku w stopniu podporucznika. W latach 1950–1956 został skierowany do Batalionów Roboczych Ludowego Wojska Polskiego jako dowódca kompanii. W 1956 roku powrócił do czynnej służby, podejmując też naukę w systemie wieczorowym w XVI Liceum Ogólnokształcącym im. Stefanii Sempołowskiej, w którym w 1957 roku uzyskał świadectwo dojrzałości.
W latach 1958–1963 studiował na Wydziale Pedagogicznym Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie, w której pod kierunkiem profesora Tadeusza Pasierbińskiego (1901–1968) uzyskał dyplom magistra pedagogiki i kontynuował studia doktoranckie. Jako oficer Wojsk Obrony Powietrznej Kraju studiował również w systemie stacjonarnym na Wydziale Lotniczym w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, a następnie w latach 1973–1974 odbył tamże zaoczne studia podyplomowe z zakresu organizacji dowodzenia szczebla operacyjnego. W latach 1968–1984 piastował wiele stanowisk w Centrum Szkolenia Wojsk Obrony Powietrznej Kraju i Centrum Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej. W 1975 roku uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych za pracę „System kształcenia i wychowania w polskich Korpusach Kadetów (1918–1939)”. W 1979 roku otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego za pracę „System kształcenia i wychowania w polskich Korpusach Kadetów 1765–1956”. Opiekunem naukowym przewodu habilitacyjnego był profesor Józef Miąso. W latach 1975–1985 pod kierunkiem profesora Sylwestra Czaplickiego i profesora Dymitra Aleksandrowa wykładał historię medycyny słuchaczom i kadrze w Centrum Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej oraz na Akademii Medycznej w Warszawie. W latach 1984–1989 był dyrektorem Muzeum Wojska Polskiego. W 1990 r. pracował w Wojskowym Instytucie Historycznym.
W latach 1991–1995 był w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. W 1989 r. wraz z profesorem Aleksandrem Gieysztorem powołał do życia Fundację Grobu Nieznanego Żołnierza. W 1994 roku nagrodzony został, wraz z matką, tytułem i medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata za ukrywanie Józefa Inwentarza, urodzonego w 1930 r. syna sąsiadów. Mieszka w Warszawie.
Opublikował ponad 700 artykułów poświęconych m.in.: zasłużonym Polakom, historii polskich powstań i symboli narodowych, historii polskich szkół kadetów, historii medycyny i Polonii Amerykańskiej. Publikował w pismach historyczno-lekarskich oraz wojskowych, m.in. w: „Materia Medica Polona : the Polish Journal of Medicine and Pharmacy”, „Przegląd Historyczno-Wojskowy” „Polska Zbrojna”, „Lekarz Wojskowy”, „Skalpel”, „Młody Medyk”, „Żołnierz Polski”, „Polsce Wierni”.
Publikacje Wierność narodowym symbolom (1972) Ludzie zasługi niepospolitej (1983) Sercu bliskie (1983) Polskie Korpusy Kadetów 1765–1956 (1983) Wojciech Kętrzyński (1838–1918) (1985) Tadeusz Kościuszko (1746–1817) (1988) Żołnierz Nieznany (1993) Polskie symbole narodowe (1995) Panteon Pamięci Narodowej: historia Grobu Nieznanego Żołnierza (2006) Polska służba zdrowia w powstaniach narodowych (1794–1944) T. I i T. II (2006) Prekursorzy medycyny polskiej T. I i T. II (2008) Wiersze: Korzenie (2011) Wiersze: Ojcowizna (2015) Gdy otworzyliśmy drzwi : spotkania młodzieży ze Sprawiedliwymi wśród Narodów Świata (2015)
Wybrane zorganizowane wystawy Polskie Korpusy Kadetów – Rembertów 1986 Historia 2 Dywizji Strzelców Pieszych – wystawa ukazująca dzieje internowanej dywizji polskiej w Szwajcarii; Zurych, Berno, Genewa, Huttwil (1987) Wystawa krajowa w Zachęcie „Narodowi w Darze” Warszawa 1988 Światowa wystawa w Nowym Jorku z okazji 50. rocznicy wybuchu II wojny światowej „POLAND INVADED" Nowy Jork 1989–1990 Liczne wystawy krajowe i zagraniczne w latach 1984–1989 w ramach pracy w Muzeum Wojska Polskiego
Działalność społeczna Organizator i prezes Fundacji Grobu Nieznanego Żołnierza (od 1989) Członek Rady Naukowej Centrum Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej (1974–1984) Członek Senatu Wojskowej Akademii Medycznej (1974–1984) Organizator i wiceprezes Stowarzyszenia Miłośników Tradycji Mazurka Dąbrowskiego (od 1988) Członek Komisji Historycznej Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (2008–2012) Członek Stowarzyszenia Szarych Szeregów – aktualnie Członek Korpusu Weteranów walk o Niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej – aktualnie Członek Polskiego Towarzystwa Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata (od 1994) Przewodniczący ogólnopolskich konkursów wiedzy historycznej dla młodzieży na tematy: "Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata" (2014–2015) i „Bohaterowie są wśród nas” (2018–2019) Współorganizator 16 edycji Ogólnowarszawskiego Międzyszkolnego Konkursu Wiedzy o Historii Grobu Nieznanego Żołnierza (2003–2019) Przewodniczący Komisji Historycznej Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych (od 2019)
Wybrane odznaczenia i lata przyznania Srebrny Krzyż Zasługi (1958) Zasłużony dla Warmii i Mazur (1966) Złoty Krzyż Zasługi (1968) Krzyż Kawalerski Orderu Polonia Restituta (1973) Zasłużony dla Warszawy (1976) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1976) Krzyż Zasługi dla ZHP z Rozetą i Mieczami (1989) Medal Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata (1994) Krzyż Komandorski Orderu Świętego Stanisława (1995) Krzyż Armii Krajowej (1995) Krzyż Partyzancki (1995) Warszawski Krzyż Powstańczy (1995) Medal za Warszawę 1939–1945 (1995) Krzyż Oficerski Orderu Polonia Restituta (1997) Medal "Pro Memoria" (2005) Zasłużony dla Kultury Polskiej (2009) Krzyż Komandorski Orderu Polonia Restituta (2013) Krzyż Wielki Orderu Świętego Stanisława (2015)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Witold Lisowski | Zlikwidujemy ten płot i będziemy żyć jak ludzie – Historia mówiona / Kolekcja Muzeum POLIN
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Politycznej Kategoria:Członkowie Szarych Szeregów Kategoria:Dyrektorzy Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy Sprawiedliwi wśród Narodów Świata Kategoria:Pracownicy Wojskowego Instytutu Historycznego Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1932