Kazimierz Miętkiewski (ur. 2 lipca 1906 w Kraśnicy, zm. 2 czerwca 1973 w Poznaniu) – polski lekarz. Specjalizował się w zagadnieniach z zakresu cytochemii, endokrynologii oraz histologii ogólnej, histologii zwierząt i embriologii. Profesor zwyczajny Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (ówcześnie pod nazwą Akademia Medyczna w Poznaniu). Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Histochemii i Cytochemii. Członek Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego, Komitetu Zoologicznego Polskiej Akademii Nauk i Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina.
Życiorys Syn Józefa i Stanisławy z Leśniewskich, miał ośmioro rodzeństwa. Początkowo uczył się w szkole powszechnej w Radolinie, do gimnazjum zaś uczęszczał w Koninie. Maturę zdał w 1928, a 4 lipca 1934 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W trakcie studiów, w 1930 roku, podjął pracę naukową w Zakładzie Histologii i Embriologii na tej uczelni. Pracował najpierw jako wolontariusz, a następnie pełnił funkcję starszego asystenta profesora Tadeusza Kurkiewicza. Doktoryzował się w 1937 roku na podstawie pracy zatytułowanej Badania morfologiczne, cytologiczne i histofizjologiczne nad najądrzem świnki morskiej. Później rząd Francji przyznał mu stypendium naukowe, dzięki któremu mógł rozpocząć pracę na Uniwersytecie w Lyonie oraz w Instytucie Radowym w Paryżu. Równocześnie przyjmował pacjentów z problemami otorynolaryngologicznymi pracując w klinice otolaryngologicznej Uniwersytetu Poznańskiego. W czasie II wojny światowej ukrywał się w Słupcy, gdzie kontynuował praktykę lekarską.
Po wojnie przyczynił się do zrekonstruowania i wznowienia działalności naukowej swojego macierzystego zakładu pracy poprzez odzyskanie zrabowanego przez Niemców sprzętu laboratoryjnego. W 1948 roku był adiunktem. W tym samym roku na podstawie dotychczasowego dorobku naukowego i rozprawy, której tematem były badania doświadczalne nad układem płciowym szczura i świnki morskiej, otrzymał veniam legendi (formalną habilitację) – prawo do prowadzenia wykładów z histologii i embriologii. Od 1960 roku był kierownikiem Zakładu Histologii Prawidłowej i Embriologii Akademii Medycznej w Poznaniu. Profesorem nadzwyczajnym został 25 września 1954, zwyczajnym 12 maja 1970 roku.
Był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Histochemii i Cytochemii oraz Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego, a także członkiem Polskiego Towarzystwa Anatomicznego, Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Societe Francaise d’Histochime, Association des Anatomistes, International Society for Research in Biology of Reproduction. W 1958 roku został członkiem Komitetu Zoologicznego II Wydziału Polskiej Akademii Nauk, a w roku 1969 członkiem „Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina”.
Zmarł 2 czerwca 1973 roku po długiej chorobie. Pochowano go na Cmentarzu parafialnym w Czempiniu.
Nagrody i wyróżnienia Uhonorowany został m.in.: Medalem 10-lecia Polski Ludowej Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1959) Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1969), Odznaką Honorową Miasta Poznania (kilkukrotnie) Odznaką honorową „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Członkowie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Miasta Poznania Kategoria:Polscy embriolodzy Kategoria:Polscy endokrynolodzy Kategoria:Polscy histolodzy Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi w Rozwoju Województwa Poznańskiego”