Władysław Godlewski (ur. 26 września 1913 w Koninie, zm. 12 września 1939 prawdopodobnie w Zgierzu) – polski rolnik, hodowca i wojskowy.
Życiorys Syn Jana Nepomucena Godlewskiego, ziemianina, doktora nauk medycznych i społecznika (1865–1945)https://osa.archiwa.org/api/files/view/79058Janina Leskiewiczowa (red.), Ziemianie polscy XX w. Słownik biograficzny. Część 3, Warszawa 1996 r., Wydawnictwo DiG, s. 53–57. (ISBN 83-8549-60-4); i Jadwigi z domu Porowskiej (1883–1948). Jego przodkowie po linii ojca posługiwali się herbem Gozdawa. Miał młodszą siostrę Wandę (1920–1943) oraz dwie starsze siostry: Aleksandrę (1905–1969) – inżynier rolnictwa, projektantkę w Poznańskim Biurze Projektów Organizacji Gospodarstw Rolnych w Poznaniu, dyrektorkę Liceum Rolniczego w Grzybnie, i Marię (1910–1995) – chirurżkę stomatolożkę, doktor nauk medycznych, żonę Tadeusza Vetulaniego, matkę ZygmuntaJanina Leskiewiczowa (red.), Ziemianie polscy XX w. Słownik biograficzny. Część 3, Warszawa 1996 r., Wydawnictwo DiG, s. 53–57. (ISBN 83-8549-60-4).
Dzieciństwo spędził w środowisku ziemiańskim, we wsi Cząstków w powiecie konińskim, która była majątkiem jego ojca.
W latach 1923–1931 uczęszczał do Gimnazjum im. Adama Asnyka w KaliszuJanina Leskiewiczowa (red.), Ziemianie polscy XX w. Słownik biograficzny. Część 3, Warszawa 1996 r., Wydawnictwo DiG, s. 53–57. (ISBN 83-8549-60-4). Jako ochotnik odbył służbę wojskową w podchorążówce w Grudziądzu. W 1933 roku zapisał się na Wydział Rolniczo-Leśny Uniwersytetu Poznańskiego, na którym w 1938 roku uzyskał stopień inżyniera rolnictwa na podstawie pracy dyplomowej, napisanej pod kierunkiem Tadeusza Vetulaniego i opublikowanej w Rocznikach Nauk Rolniczych i Leśnych, Charakterystyka czołowych stadnin koni półkrwi w powiecie konińskim na tle miejscowych warunków hodowlanych, opublikowanej w Rocznikach Nauk Rolniczych i Leśnych napisanej pod kierunkiem Tadeusza Vetulaniego i opublikowanej w Rocznikach Nauk Rolniczych i Leśnych w 1947 rokuhttps://osa.archiwa.org/api/files/view/79058.
Po ukończeniu studiów pracował na macierzystym Wydziale, równocześnie kształcąc się prywatnie. Latem 1939 roku został powołany do wojska. Po niemieckiej agresji na Polskę został wysłany na front. Ciężko ranny 9 września 1939 pod Łęczycą, zmarł prawdopodobnie w Zgierzu 12 września 1939Janina Leskiewiczowa (red.), Ziemianie polscy XX w. Słownik biograficzny. Część 3, Warszawa 1996 r., Wydawnictwo DiG, s. 53–57. (ISBN 83-8549-60-4). Pochowano go w Zgierzu, a następnie jego ciało przeniesiono na cmentarz parafialny w Dobrosołowie. Pośmiertnie został przedstawiony do odznaczenia srebrnym orderem Virtuti MilitariJanina Leskiewiczowa (red.), Ziemianie polscy XX w. Słownik biograficzny. Część 3, Warszawa 1996 r., Wydawnictwo DiG, s. 53–57. (ISBN 83-8549-60-4).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci kaliskich szkół i uczelni Kategoria:Absolwenci Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Koninie Kategoria:Ludzie związani z gminą Kazimierz Biskupi Kategoria:Polegli w kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Polscy hodowcy Kategoria:Polscy ziemianie (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (kampania wrześniowa) Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1939