Mireła Iwanowa (, ur. 11 maja 1962 w Sofii) – bułgarska poetka, pisarka, eseistka i tłumaczka. Jedna z najpopularniejszych współczesnych poetek w Bułgarii, wielokrotnie nagradzana w kraju i zagranicą za swoją twórczość.
Życiorys Mireła Iwanowa urodziła się w 1962 r. w Sofii, gdzie uczyła się w niemieckojęzycznej szkole średniej. W 1985 r. ukończyła filologię bułgarską na Uniwersytecie Płowdiwskim im. Paisjusza Chilendarskiego. Iwanowa, wraz z Bojkiem Łambowskim, jest twórcą i aktywnym uczestnikiem grupy poetyckiej „Piątek 13”. Była współautorką i gospodarzem programów telewizyjnych Piątek 13 i Wyspy Szczęśliwe w bułgarskiej telewizji BNT.
Pisze poezję, opowiadania, sztuki teatralne, eseje literackie, a także tłumaczy z języka niemieckiego. Współpracuje z działem literackim gazet „Standard” i „Stolica”. Jest autorką scenariuszy do dwóch filmów dokumentalnych o bułgarskim pisarzu, poecie, dramaturgu Iwanie Wazowie. Napisała także scenariusz do filmu fabularnego Az Sam Ti (2012) w reżyserii Petyra Popzłatewa.
Pierwszy wiersz opublikowała w 1977 r. w magazynie „Rodna recz”. W 1994 r. wydała antologię współczesnych niemieckich poetów. Przetłumaczyła dzieła , , , Ernesta Wichera, Dursa Grünbeina, . Wiersze Mireły Iwanowej zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, hiszpański, czeski, węgierski, turecki, serbski i łotewski. Jej utwory zostały uwzględnione w antologiach poezji bułgarskiej w kraju i za granicą, a także opublikowane na stronach niektórych największych europejskich gazet m.in.: „Die Zeit”, „Neue Zürcher Zeitung”, „Hürriyet”, „Gazeta Wyborcza”.
Mieszka w swoim rodzinnym mieście Sofii. Przez wiele lat pracowała jako kustosz w Muzeum Iwana Wazowa. Od 2016 r. jest dramaturgiem Teatru Narodowego im. Iwana Wazowa.
Nagrody i wyróżnienia Mireła Iwanowa otrzymała za swoją twórczość wiele nagród i wyróżnień:
Nagroda Związku Pisarzy Bułgarskich (1993) Nagroda literacka Złoty Łańcuch gazety „Dnewen Trud” (1999) Nagroda Stowarzyszenia Pisarzy Bułgarskich (2002) Nagroda Huberta Burdy dla młodych poetów ze Wschodniej Europy (2002) (2003) Nagroda im. Nikołaja Kanczewa (2018)
Wybrane dzieła Poezja Kamenni krile, 1985 Szepoti, 1989 Samotna igra, 1990 Pamet za podbornost, 1992 Razgłobjawane na igraczkite, 1995 Eklektiki, 2002 Bawno (11 wierszy i 11 opowiadań), 2009 Lubowite ni, 2012 Płoszczad Byłgarija. Wisoki patosi i wskidnewni pritczi, 2016 SEDEM. Stichotworenija (s) biografii, 2018
Poezja w j. niemieckim Einsames Spiel, 2000 Versöhnung mit der Kälte, 2004
Opowiadania Wsiczki razkazi sa za teb, 2014
Eseje Duma po duma, 2004 Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Płowdiwskiego Kategoria:Bułgarscy poeci Kategoria:Bułgarscy pisarze Kategoria:Bułgarscy tłumacze Kategoria:Ludzie urodzeni w Sofii Kategoria:Urodzeni w 1962