Pierwszy wiersz opublikowała w 1977 r. w magazynie „Rodna recz”. W 1994 r. wydała antologię współczesnych niemieckich poetów. Przetłumaczyła dzieła , , , Ernesta Wichera, Dursa Grünbeina, . Wiersze Mireły Iwanowej zostały przetłumaczone na angielski, niemiecki, hiszpański, czeski, węgierski, turecki, serbski i łotewski. Jej utwory zostały uwzględnione w antologiach poezji bułgarskiej w kraju i za granicą, a także opublikowane na stronach niektórych największych europejskich gazet m.in.: „Die Zeit”, „Neue Zürcher Zeitung”, „Hürriyet”, „Gazeta Wyborcza”.
Mieszka w swoim rodzinnym mieście Sofii. Przez wiele lat pracowała jako kustosz w Muzeum Iwana Wazowa. Od 2016 r. jest dramaturgiem Teatru Narodowego im. Iwana Wazowa.
Nagrody i wyróżnienia Mireła Iwanowa otrzymała za swoją twórczość wiele nagród i wyróżnień:
Nagroda Związku Pisarzy Bułgarskich (1993) Nagroda literacka Złoty Łańcuch gazety „Dnewen Trud” (1999) Nagroda Stowarzyszenia Pisarzy Bułgarskich (2002) Nagroda Huberta Burdy dla młodych poetów ze Wschodniej Europy (2002) (2003) Nagroda im. Nikołaja Kanczewa (2018)