Michał Przybysz ps. „Młot” (ur. 11 września 1890 w Kiączynie, zm. 1 lipca 1984 w Kościanie) – żołnierz armii niemieckiej, armii wielkopolskiej, kapitan Wojska Polskiego II RP i major ludowego Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Marii z d. Budych. Absolwent szkoły powszechnej w Kaźmierzu i szkoły budowy maszyn w Bochum. W 1912 został zmobilizowany do armii niemieckiej. W czasie I wojny światowej w stopniu sierżanta walczył na froncie zachodnim. Od 15 stycznia uczestnik powstania wielkopolskiego w składzie 1 kompanii poznańskiej w 4 pułku piechoty. Pełnił tam funkcję zastępcy dowódcy kompanii. Brał udział w walkach m.in. pod Szubinem i Rynarzewem.
Następnie już w szeregach Wojska Polskiego także w składzie 4 pułku piechoty przemianowanego na 58 pułk piechoty brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej na stanowisku dowódcy 9 kompanii.
Szczególnie zasłużył się „wykazując inicjatywę i osobiste męstwo w walkach nad Szczarą, Żabiczem i Próżanami”. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Od 31 grudnia 1920 brał udział w przygotowaniach do III powstania śląskiego na terenie powiatu kluczborskiego, gdzie posługiwał się pseudonimem „Młot”. Po wybuchu powstania jako dowódca IX batalionu 9 pułku piechoty.
Po zakończeniu walk powstańczych wrócił do macierzystego 58 pułku na stanowisko dowódcy kompanii. W 1927 przeniesiony do 16 batalionu KOP na stanowisko dowódcy kompanii granicznej.
Z dniem 28 lutego 1933 został przeniesiony w stan spoczynku. Pracował później w administracji państwowej i prowadził prywatny tartak w Lesznie do czasu wybuchu wojny. Podczas okupacji został wysiedlony przez Niemców, po jej zakończeniu wrócił i nadal zajmował się prowadzeniem tartaku aż do czasu jego upaństwowienia w 1951. Zmarł w Kościanie, został pochowany na cmentarzu w Lesznie.
Życie prywatne Był żonaty z Marią z d. Przymuszał. Mieli dwoje dzieci: Kazimierza - żołnierz AK (ur. 1924) i Gabrielę (ur. 1930).
Awanse sierżant – ok. 1917 (w armii niemieckiej) podporucznik – 22 czerwca 1919 porucznik – 1 kwietnia 1920 kapitan – 12 kwietnia 1927 ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty major rezerwy – 1972
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 0601 (13 kwietnia 1921) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Medal Niepodległości (20 grudnia 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Srebrny Krzyż Zasługi (18 marca 1932) „za zasługi w służbie granicznej”. Wielkopolski Krzyż Powstańczy (6 grudnia 1957) Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Gwiazda Górnośląska
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Gwiazdą Górnośląską Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1984 Kategoria:Oficerowie 58 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Sienkiewicze”