Po wybuchu powstania jako dowódca IX batalionu 9 pułku piechoty.
Po zakończeniu walk powstańczych wrócił do macierzystego 58 pułku na stanowisko dowódcy kompanii. W 1927 przeniesiony do 16 batalionu KOP na stanowisko dowódcy kompanii granicznej.
Z dniem 28 lutego 1933 został przeniesiony w stan spoczynku. Pracował później w administracji państwowej i prowadził prywatny tartak w Lesznie do czasu wybuchu wojny. Podczas okupacji został wysiedlony przez Niemców, po jej zakończeniu wrócił i nadal zajmował się prowadzeniem tartaku aż do czasu jego upaństwowienia w 1951. Zmarł w Kościanie, został pochowany na cmentarzu w Lesznie.
Życie prywatne Był żonaty z Marią z d. Przymuszał. Mieli dwoje dzieci: Kazimierza - żołnierz AK (ur. 1924) i Gabrielę (ur. 1930).
Awanse sierżant – ok. 1917 (w armii niemieckiej) podporucznik – 22 czerwca 1919 porucznik – 1 kwietnia 1920 kapitan – 12 kwietnia 1927 ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty major rezerwy – 1972