Neri Oxman, (ur. 6 lutego 1976) – amerykańsko-izraelska projektantka, architektka, dizajnerka, ekolożka, wizjonerka i profesor w MIT Media Lab w Cambridge, gdzie kieruje grupą badawczą Mediated Matter. Tworzy na styku czterech dziedzin: projektowanie komputacyjne, drukowanie przestrzenne, inżynieria materiałowa, biologia syntetyczna. Jest znana ze sztuki i architektury, w której łączy technologię z biologią, wzornictwo z ekologią, naturę z kulturą.
Jej prace ucieleśniają projektowanie środowiskowe i cyfrową morfogenezę. Obiekty tworzone przez Oxman są umieszczone w swoim własnym, naturalnym kontekście, co zostaje odzwierciedlone w ich kształtach i właściwościach. Oxman ukuła termin „ekologia materiałowa” (ang. material ecology). Oznacza on posługiwanie się materiałami, które nie tylko imitują naturę, ale bezpośrednio z nią współpracują. Oznacza projektowanie przedmiotów odwzorowujących systemy, struktury i estetykę przyrody dzięki dogłębnym badaniom zjawisk i zachowań przyrodniczych. „Ekologia materiałowa” stanowi nową filozofię projektowania otaczającego nas świata.
Wiele projektów Oxman wykorzystuje techniki drukowania 3D i produkcji. Należą do nich Silk Pavilion – przędzony przez jedwabniki uwalniane na nylonową ramęSilkworms and Robot work together to weave silk pavilion, Dezeen, June 3, 2013., Ocean Pavilion – platforma produkcyjna na bazie wody, która zbudowała konstrukcje z chitozanuMogas-Soldevila, Laia; Duro-Royo, Jorge; Lizardo, Daniel; Kayser, Markus; Patrick, William; Sharma, Sunanda; Keating, Steven; Klein, John; Inamura, Chikara; Oxman, Neri (2015). „DESIGNING THE OCEAN PAVILION: Biomaterial Templating of Structural, Manufacturing, and Environmental Performance” (PDF). Proceedings of the International Association for Shell and Spatial Structures (IASS) Symposium. Retrieved September 16, 2016., G3DP – pierwsza drukarka 3D do optycznie przezroczystego szkła i zestaw produkowanych przez nią wyrobów szklanychThe G3DP Environment, from the Mediated Matter Lab. oraz kolekcji odzieży i ubrań z nadrukiem 3D noszonych podczas pokazów mody i przedstawień.
Prowadziła wystawy w Museum of Modern Art i Boston’s Museum of Science, które mają niektóre z jej dzieł w swoich stałych kolekcjach. Kuratorka MoMA, Paola Antonelli, nazwała ją „osobą wyprzedzającą swój czas” a Bruce Sterling nazwał jej dzieło „wstrząsająco innym od wszystkiego, co wcześniej”.
Wczesne życie i edukacja mały|Rivka Oxman, matka Neri Oxman i profesor w Technion – Israel Institute of Technology Oxman urodziła się i wychowała w Hajfie w Izraelu, w żydowskiej rodzinie. Jej rodzice, Robert i Rivka Oxman, są architektami. Jej młodsza siostra, Keren Oxman, jest artystką. Oxman ukończyła Hebrew Reali School w Hajfie w 1994 roku. Oxman dorastała „między naturą a kulturą”, spędzając czas w ogrodzie babci i pracowni architektonicznej rodziców.
Jak większość izraelskiej młodzieży, Neri Oxman służył w siłach zbrojnych, zaciągając się do izraelskich sił powietrznych w latach 1996–1999, uzyskując stopień porucznika. Po służbie przeprowadziła się do Jerozolimy, aby wstąpić do Hadassah Medical School Uniwersytetu Hebrajskiego. Po dwóch latach przeszła na studia architektoniczne w Technion – Israel Institute of Technology, a następnie w London Architectural Association School of Architecture, które ukończyła w 2004 r.Her master’s thesis was on using „structural, spatial and environmental” cues to drive shape generation. Oxman, Neri (2004). Performative Morphologies.http://neri.media.mit.edu/assets/pdf/Publications_VH.pdf.
W 2005 r. przeprowadziła się do Bostonu, aby dołączyć do programu doktorantów architektury w MIT pod kierunkiem Williama J. Mitchella. Jej praca magisterska dotyczyła projektowania materiałowegoMaterial-based design computation, Neri Oxman, 2010. DSpace@MIT.. W 2010 r. została profesorem nadzwyczajnym w MIT w MIT Media Lab jako profesor Sony Corporation ds. Rozwoju kariery (tzw. Stanowisko finansowane z grantu od Sony).
Oxman był wcześniej zamężna z argentyńskim kompozytorem Osvaldo Golijovem. W styczniu 2019 r. poślubiła Billa Ackmana. Mają córkę Raikę.
Kariera mały|Neri Oxman z Chuckiem Hobermanem z Harvard Graduate School of Design Prace Oxman były prezentowane na całym świecie. Część z nich znajduje się w stałych zbiorach Museum of Modern Art, The Design Museum Cooper Hewitt, Centre Georges Pompidou, Muzeum Sztuki Stosowanej w Wiedniu, SFMOMA i Boston Museum of Fine Arts i Muzeum Nauki w Bostonie. Eksponaty zostały również pokazane na Smithsonian i Międzynarodowym Biennale Sztuki w Pekinie.
Opublikowała prace na temat projektowania parametrycznego i kontekstowego oraz opracowała specjalne techniki inżynieryjne do realizacji tych projektów z różnych materiałów. W 2006 r. Uruchomiła interdyscyplinarny projekt badawczy w MIT o nazwie materialecology, aby eksperymentować z projektowaniem generatywnymMaterial Ecology blog, 2006–2013.. Ten projekt i związana z nim współpraca nawiązywały do jej wcześniejszej sztuki. Oxman promowała pomysł znalezienia nowych sposobów komunikowania się i współpracy przy projektowaniu. W 2016 roku pomogła uruchomić otwarty interdyscyplinarny Journal of Design ScienceMIT Media Lab’s Journal of Design Science, Liz Stinson, WIRED. March 10, 2016..
Występowała na okładkach Fast Company, Wired UK, ICON i magazynu Surface. Jej prace są wymieniane jako inspiracja do zmiany sposobu projektowania materiałów i konstrukcji, a jej prace artystyczne zostały opisane przez Andrew Boltona jako „pozaziemskie – nieokreślone ani czasem ani miejscem”Sullivan, Robert. “Future Perfect”, in VOGUE, Met Gala Special Edition, June 2016, s. 44–45..
Po otrzymaniu tytułu profesora w 2010 r. Oxman założyła grupę badawczą Med Medatory Matter w MIT Media Lab. Tam rozszerzyła współpracę o biologię, medycynę i urządzenia ubieralne.
Od 2013 roku większość projektów Oxman obejmowała instalacje tymczasowe lub interaktywne, ukazujące m.in. badania właściwości materiałowych oraz proces produkcji. Przygotowując instalacja Oxman inspiruje się zarówno procesami mechanicznymi, jak w przypadku Ocean Pavilion i Glass I, jak i biologicznymi, jak w projektach Silk Pavilion oraz Synthetic Apiary.
Filozofia projektowania Oxman pisze o świecie i środowisku jako o organizmach, zmieniających się regularnie i reagujących na użycie, pełnych gradientów koloru i właściwości fizycznych, a nie ostrych granic. Zaproponowała opracowanie ekologii materiałowej z „holistyczne produkty charakteryzowane przez własności gradientów i wielofunkcyjność” – w przeciwieństwie do linii montażowych i „świata zbudowanego z części”. O wzajemnym oddziaływaniu między projektowaniem i metodami wytwarzania powiedziała: „założenie, że części są wykonane z pojedynczych materiałów i spełniają określone funkcje, jest głęboko zakorzenione w projektowaniu ... [i] egzekwowane przez sposób działania łańcuchów dostaw przemysłowych”Design at the Intersection of Technology and Biology, 2015.. mały|lewo|Oxman na Pop!Tech w 2009 Oxman opisuje swoją pracę jako dążenie do „przejścia od konsumowania natury jako zasobu geologicznego do edytowania jej jako zasobu biologicznego”. Prowadzi to do wykorzystania w wielu skalach biologicznych kształtów i tekstur do inspiracji i uwzględnienia żywych elementów w procesach wytwarzania, tak jak w przypadku świecących bakterii w projekcie Mushtari, i wykorzystania jedwabników do budowy Jedwabnego Pawilonu. Projektantka uważa, że nauka, inżynieria, projektowanie i sztuka powinny być bardziej powiązane – dorobek każdej z tych dyscyplin powinien służyć pozostałymThe Age of Entangelement, Neri Oxman, Journal of Design and Science. January 13, 2016..
Oxman przedstawiła prezentacje na temat projektowania cyfrowego i interdyscyplinarnego oraz wychodzenia poza masowo produkowane elementy projektowe. Obejmowały one prezentację na temat generowania form i projektowania środowiskowegoOn Designing Form, PopTech 2009. oraz popularny wykład w ramach konferencji TED na temat projektowania „na styku technologii i biologii”. W swoim przemówieniu w 2016 r. na konferencji American Institute of Architects postulowała „głębszą rolę architektury w społeczeństwie” poprzez współpracę z nauką i inżynierią„Perspectives on BEST of SHOW 2016”, Architosh, June 3, 2016. The talk proposed „a more profound role for the architecture field in society”, and received a standing ovation..
Wystąpienia telewizyjne Na temat Oxman wyprodukowano odcinek serialu dokumentalnego Netflix Abstract: The Art of Design (sezon 2, odcinek 2).
Grupa Mediated Matter Grupa Mediate Matter korzysta z projektowania komputacyjnego, drukowania przestrzennego, inżynierii materiałowej i biologii syntetycznej.do badania możliwości projektowania w małych i dużych strukturach. Czasami wymagało to zrobienia zdjęć próbki biologicznej, opracowania algorytmów do tworzenia podobnych struktur i opracowania nowych procesów produkcyjnych w celu uzyskania wyników. Projekty obejmowały urządzenia ubieralne (inspirowane obecnymi i przyszłymi środowiskami)Design Fiction: Neri Oxman, “Imaginary Beings: Mythologies of the Not Yet”, Wired magazine. May 12, 2012., projekty biodegradowalne i zasilane energią słoneczną“Mushtari” Is a 3D Printed Wearable That Makes Products from Sunlight, ArchDaily. July 12, 2015., nowe techniki artystyczne oraz eksperymentalne powierzchnie, ściany, pokrycia i elementy nośne. Niektóre z nich polegały na łączeniu pracy z wielu dziedzin.
Instalacje organiczne Wiele prac Oxman bazuje na naturalnych procesach, w których materiał prac jest wytwarzany przez zwierzęta.
Silk Pavilion – instalacja zaprojektowana w 2013 r. Znana zarówno z metody wytwarzania, jak i ostatecznej formy. Instalacja została utkana przez 6500 swobodnie poruszających się jedwabników na nylonowej kopule. Eksperymenty z jedwabnikami wykazały w jaki sposób zwierzęta zareagują na różne powierzchnie i co zachęci ich do spinania się do istniejącej struktury zamiast wirowania kokonu. Rama dużej wielościennej kopuły była luźno utkana przez ramię robota z cienkich nylonowych nici i zawieszona w otwartym pomieszczeniu. Proces tkania przez jedwabniki związany również z ich hodowlą był kontrolowany dzięki modelowaniu światłem słonecznym i w pomieszczeniu i wpływaniem na temperaturę między nićmi.
Ocean Pavilion – instalacja z 2014 roku, obejmowała platformę produkcyjną na bazie wody, na której budowano struktury z chitozanu, rozpuszczalnego w wodzie włókna organicznego podobnego do chityny. Słupy strukturalne i długie delikatne liście zostały wykonane poprzez zmianę sposobu osadzania włókien. Rezultatem była kombinacja twardych i miękkich struktur, zmieniających się z litych w wierzbowe na długości gałęzi lub liścia. Wszystkie zostały wykonane z tego samego materiału podstawowego.
Syntetyczna pasieka – instalacja wielkości pomieszczenia zbudowana w 2015 r., badała zachowanie pszczół w środowisku całkowicie wewnętrznym, w tym sposób, w jaki budowali ule w różnych strukturach i wokół nich. Zostało to opracowane we współpracy z firmą pszczelarską, w celu przetestowania możliwych reakcji na utratę kolonii i zbadania, w jaki sposób można wyraźnie zintegrować nisze biologiczne z budynkami.
Projekty w druku 3D Grupa Mediation Matter intensywnie pracowała z różnymi technikami drukowania 3D, opracowując własne metody i współpracując z firmami poligraficznymi, takimi jak Stratasys. Projekty miały różną skalę – od ogrodzeń i dużych mebli, przez dzieła sztuki i ubrania, po biokompozyty, sztuczne zastawki i sekwencje DNA. Grupa zaprojektowała prototypową drukarkę ze zrobotyzowanym ramieniem, która mogłaby budować wokół siebie wysokie na 8 stóp konstrukcje w przestrzeniach zewnętrznych, a także drukarka używająca szybkoschnącego materiału, która tworzy wolnostojące obiekty bez konstrukcji wsporczych.