Opublikowała prace na temat projektowania parametrycznego i kontekstowego oraz opracowała specjalne techniki inżynieryjne do realizacji tych projektów z różnych materiałów. W 2006 r. Uruchomiła interdyscyplinarny projekt badawczy w MIT o nazwie materialecology, aby eksperymentować z projektowaniem generatywnymMaterial Ecology blog, 2006–2013.. Ten projekt i związana z nim współpraca nawiązywały do jej wcześniejszej sztuki. Oxman promowała pomysł znalezienia nowych sposobów komunikowania się i współpracy przy projektowaniu. W 2016 roku pomogła uruchomić otwarty interdyscyplinarny Journal of Design ScienceMIT Media Lab’s Journal of Design Science, Liz Stinson, WIRED. March 10, 2016..
Występowała na okładkach Fast Company, Wired UK, ICON i magazynu Surface. Jej prace są wymieniane jako inspiracja do zmiany sposobu projektowania materiałów i konstrukcji, a jej prace artystyczne zostały opisane przez Andrew Boltona jako „pozaziemskie – nieokreślone ani czasem ani miejscem”Sullivan, Robert. “Future Perfect”, in VOGUE, Met Gala Special Edition, June 2016, s. 44–45..
Po otrzymaniu tytułu profesora w 2010 r. Oxman założyła grupę badawczą Med Medatory Matter w MIT Media Lab.