Wincenty Jakubiec (ur. 2 kwietnia 1894 w Pietrzykowicach, zm. 27 października 1914 pod Nadwórną) – szeregowiec Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się jako syn Mariana i Anny z domu Capuła.
Pobierał naukę w szkole ludowej, a następnie pracował zarobkowo w rodzinnej wsi. 1 lutego 1914 roku został członkiem Związku Strzeleckiego, a 16 sierpnia 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. W stopniu szeregowego otrzymał przydział do 2 kompanii 2 pułku piechoty. Wyróżnił się podczas walk nad rzeką Bystrzycą, kiedy to poległ 27 października 1914 roku w potyczce pod Nadwórną, atakując w pierwszym szeregu pozycje wroga. Za ten czyn odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Nadanie to zostało następnie potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L. 13330.V.M. z dnia 17 maja 1922 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z dnia 26 stycznia 1923 roku). Wincenty Jakubiec nie zdążył założyć rodziny.
„Za pracę w dziele odzyskania niepodległości” został, na mocy zarządzenia prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego z dnia 8 listopada 1937 roku, odznaczony pośmiertnie Krzyżem Niepodległości.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6386 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 8 listopada 1937 Krzyż Walecznych – pośmiertnie
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1914 Kategoria:Żołnierze 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1918) Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej