Stein Gruben

Stein Gruben (ur. 8 lipca 1967) – norweski skoczek narciarski, uczestnik mistrzostw świata juniorów (1985), medalista mistrzostw Norwegii. Wystąpił w ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994.

Przebieg kariery Pochodzący z Nord-Odal Gruben od dziecka jeździł na nartach. W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS zadebiutował w styczniu 1985 w Planicy, zajmując 50. lokatę w zawodach Pucharu Europy. W lutym 1985 wystąpił w Täsch w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie był 37., a w konkursie drużynowym zajął z reprezentacją Norwegii szóstą lokatę.

10 marca 1985 w Oslo zadebiutował w Pucharze Świata, plasując się na 51. miejscu. W sumie w latach 1985–1993 wystąpił w 31 konkursach tego cyklu, jednak ani razu nie punktował, choć kilkukrotnie plasował się w czołowej trzydziestceDo końca sezonu 1992/93 punkty Pucharu Świata w skokach narciarskich zdobywało tylko piętnastu najlepszych skoczków danych zawodów., najlepszy wynik (22. lokata) notując 30 grudnia 1990 w Oberstdorfie. Lepsze wyniki osiągał w Pucharze Europy, gdzie dziewięciokrotnie zajmował pozycję w czołowej dziesiątce, w tym dwukrotnie stając na podium zawodów tej rangi – 12 stycznia 1990 w Ruhpolding był drugi, a 26 grudnia 1985 w Sankt Moritz zajął trzecią lokatę. W 1986 doznał upadku podczas zawodów Pucharu Świata rozgrywanych w Chamonix.

W kwietniu 1993 w pożarze doszczętnie spłonął jego dom, a Gruben, wraz z synem i ciężarną wówczas żoną, uratował się wyskakując z okien na drugim piętrze budynku. Przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 1994 w Lillehammer nie zakwalifikował się do składu norweskiej reprezentacji na tę imprezę. Jeszcze przed zakończeniem kwalifikacji olimpijskich, w sierpniu 1993, otrzymał zaproszenie do pełnienia roli rezerwowego dla Olego Gunnara Fidjestøla, który podczas ceremonii otwarcia igrzysk miał zakończyć karierę oddając skok z pochodnią olimpijską. Dwa dni przed tym wydarzeniem, podczas jednego ze skoków próbnych, Fidjestøl upadł przy lądowaniu i doznał lekkiego wstrząsu mózgu i skręcenia szyi; trafił wówczas do szpitala, w związku z czym jego rolę w Lillehammer przejął Gruben. Podczas ceremonii otrzymał pochodnię olimpijską od Brit Pettersen, po czym, trzymając pochodnię w ręce, oddał skok na odległość około 70 metrów (ze względu na źle przygotowane tory najazdowe i świeży śnieg był to zdecydowanie najkrótszy skok jaki oddał z pochodnią w ręku – podczas skoków próbnych osiągał odległość do 120 metrów). Po wylądowaniu przekazał pochodnię Cathrine Nøttingnes, która następnie wręczyła ją księciu Haakonowi, który dokonał uroczystego rozpalenia znicza olimpijskiego. Gruben za udział w ceremonii otwarcia igrzysk nie otrzymał żadnego wynagrodzenia i sam musiał pokryć koszty przyjazdu i pobytu w Oslo, jednak przez kilka kolejnych dni uczestniczył w igrzyskach w roli widza jako VIP. Po wydarzeniu tym zachował specjalnie przygotowany kombinezon, w którym oddał swój skok – jego strój, wspólnie z wykorzystanymi wówczas butami, kaskiem i nartami, został później przekazany do muzeum w Sand.

Po igrzyskach w Lillehammer wystąpił jeszcze w kilku konkursach międzynarodowych, a po raz ostatni w zawodach tej rangi wziął udział w marcu 1994. We wrześniu 2003 po raz drugi doszczętnie spłonął jego dom (wspólnie ze wszystkimi nagrodami jakie zdobył w czasie swojej kariery), jednak były skoczek nie ucierpiał, pozostając w momencie wybuchu pożaru poza mieszkaniem.

Gruben jest medalistą mistrzostw Norwegii – w 1993 zdobył brązowy medal w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej. Stawał również na podium zmagań drużynowych.

Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 1985 Täsch–37. miejsce

Drużynowo 1985 Täsch–6. miejsceSkład zespołu: Stein Gruben, Torbjørn Korsvold, Clas Brede Bråthen i Ivar Fiane Svein.

Turniej Czterech Skoczni Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsceŹr.1986/198767.1990/199134.

Puchar Kontynentalny Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce1991/199260.1992/199357.1993/1994154.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Norwescy skoczkowie narciarscy Kategoria:Urodzeni w 1967

Stein Gruben

Czytaj w krótszych częściach

Źródło i licencja