mały|Grób majora Stefana Radomskiego na Cmentarzu Bródnowskim. Stefan Eustachiusz Radomski (ur. 2 września 1888 w Warszawie, zm. 2 stycznia 1937 w Kole) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 2 września 1888 w Warszawie, w rodzinie Szymona (zm. 1908) i Marii z Krajewskich (zm. 1917).. W 1905 wstąpił do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Warszawie. W 1913 zdał jako ekstern egzamin dojrzałości. Należał do harcerstwa, a także od 1914 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej w Kijowie oraz organizacji Niepodległościowej Młodzieży Polskiej. W czasie I wojny światowej, wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 3 pułku piechoty. 22 stycznia 1918 odkomenderowano go do szkoły podchorążych II Brygady Legionów Polskich.

15 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Od 1919 dowodził 3. kompanią 22 Pułku Piechoty i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Za wykazaną postawę podczas walk, 28 lutego 1921 odznaczono go Krzyżem „Virtuti Militari” V klasy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1278. lokatą w korpusie oficerów piechoty.

18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 91. lokatą w korpusie oficerów piechoty. We wrześniu 1930 został przeniesiony ze Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy do 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie na stanowisko dowódcy I batalionu. W październiku 1932 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. Z dniem 30 września 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1935 przeprowadził się Krotoszyna do Dąbia nad Nerem, ul. Rynek 1.

Zmarł 2 stycznia 1937 w lokalu Urzędu Skarbowego w Kole bezpośrednio po podpisaniu deklaracji na odbiór pensji orderowej za 1937. 18 listopada 1937 został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (sektor 1B, rząd 6, numer 4).

Był żonaty z Wandą Marią z Dąbrowskich, z którą miał syna Andrzeja (ur. 13 lipca 1929, zm. 27 kwietnia 2007), geologa, profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1632 – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 9 stycznia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1937 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości francuski Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Dowódcy batalionów 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Kwatermistrzowie 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 22 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Pamiątkowym Wielkiej Wojny Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1937