18 lutego 1928 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 91. lokatą w korpusie oficerów piechoty. We wrześniu 1930 został przeniesiony ze Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy do 56 Pułku Piechoty Wielkopolskiej w Krotoszynie na stanowisko dowódcy I batalionu. W październiku 1932 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. Z dniem 30 września 1934 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1935 przeprowadził się Krotoszyna do Dąbia nad Nerem, ul. Rynek 1.
Zmarł 2 stycznia 1937 w lokalu Urzędu Skarbowego w Kole bezpośrednio po podpisaniu deklaracji na odbiór pensji orderowej za 1937. 18 listopada 1937 został pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (sektor 1B, rząd 6, numer 4).
Był żonaty z Wandą Marią z Dąbrowskich, z którą miał syna Andrzeja (ur. 13 lipca 1929, zm.