Twierdzenie Thevenina (także twierdzenie o zastępczym źródle napięcia) – jeden z dwóch wariantów twierdzenia dotyczącego zastępczego źródła energii w obwodzie elektrycznym. Twierdzenie to wykorzystuje się często podczas rozwiązywania układów elektrycznych liniowych.
Twierdzenie sformułowali niezależnie od siebie Hermann von Helmholtz w 1853 oraz Léon Charles Thévenin w 1883.
Treść twierdzenia
Przykład zastosowania twierdzenia
center
gdzie: Ez – napięcie zastępczego źródła napięcia elektrycznego o wartości równej napięciu na rozwartych zaciskach AB układu w stanie jałowym Zo – impedancja odbiornika Zz – impedancja zastępcza, równa impedancji układu (z wyłączonymi źródłami autonomicznymi) widzianej z zacisków AB Io – wartość prądu A, B – dwa dowolne zaciski układu
Wartość źródła zastępczego oblicza się na podstawie analizy obwodu oryginalnego jako napięcie panujące na zaciskach AB po odłączeniu gałęzi AB. Impedancja zastępcza widziana z zacisków AB dotyczy obwodu po wyłączeniu gałęzi AB i po wygaszeniu wszystkich źródeł niezależnych (wszystkie niezależne źródła napięciowe zastąpione zwarciami, a wszystkie prądowe źródła niezależne zastąpione rozwarciami).
Zobacz też
Twierdzenie Nortona
Przypisy
Linki zewnętrzne
Metoda Thevenina, [dostęp 2023-06-24] (pol.).
Kategoria:Teoria obwodów Kategoria:Twierdzenia fizyki matematycznej