Weselin Stojanow, (ur. 20 kwietnia 1902 w Szumenie, zm. 29 czerwca 1969 w Sofii) – bułgarski kompozytor.
Życiorys Ukończył konserwatorium w Sofii (1926), gdzie uczył się gry na fortepianie u swojego brata, Andreja Stojanowa. W latach 1926–1930 uczył się w Hochschule für Musik w Wiedniu u Josepha Marxa i Franza Schmidta. Od 1937 roku był wykładowcą konserwatorium w Sofii. W latach 1943–1945 i 1956–1962 pełnił funkcję rektora tej uczelni. Od 1953 do 1954 roku pełnił ponadto funkcję dyrektora Opery Narodowej w Sofii. Był członkiem jury VII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina (1965).
W swojej muzyce nawiązywał do nurtu neoromantycznego (grandilokwencja, szerokie linie melodyczne, technika motywów przewodnich), sięgał też po elementy bułgarskiego folkloru muzycznego. Łączył monumentalizm z wyrafinowaniem i specyficzną dla Bałkanów rytmiką, w charakterystycznych pochodach melodycznych i melizmatyce widoczne są wpływy orientalne. Po 1945 roku dostosował się do narzuconych przez komunistów wytycznych, znacznie upraszczając w swoich utworach harmonikę i rytm.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Bułgarscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Ludzie urodzeni w Szumenie Kategoria:Jurorzy Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina