Maczużnikowate (Cordycipitaceae Kreisel ex G.H. Sung, J.M. Sung, Hywel-Jones & Spatafora) – rodzina grzybów z rzędu rozetkowców (Hypocreales).
Charakterystyka Większość przedstawicieli rodziny Cordycipitaceae to grzyby drapieżne atakujące owady, niektóre są pasożytami grzybów. Większość z nich występuje w klimacie tropikalnym. Na ciele porażonych owadów tworzą skupiska konidioforów (często są to synnemy) i sklerocja. W laboratorium na podłożach hodowlanych rozwijają się słabo, zazwyczaj możliwa jest ich hodowla dopiero po przezimowaniu na żywicielu.
Na powierzchni żywiciela, lub w wytworzonej na nim główkowatej lub maczugowatej podkładce tworzą owocniki typu perytecjum. Podkładki wyrastają na trzonkach ze sklerocjów tworzonych w ciele owadów, lub w pokrywającej ich ciało grzybni. Worki cylindryczne, długie, wąskie i cienkościenne z silnie pogrubionym szczytem, w którym jest wąski otworek. Askospory nitkowate, długie. Zazwyczaj są kilkukomórkowe, ale już w workach zaczynają się rozpadać na jednokomórkowe.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum Bionectriaceae, Hypocreales, Hypocreomycetidae, Sordariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Rodzinę Cordycipitaceae utworzyli Hanns Kreisel ex Gi Ho Sung, Jae Mo Sung, Nigel L. Hywel-Jones i Joseph W. Spatafora w 2007 r. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Cordyceps Fr. 1818. Według aktualizowanej klasyfikacji Species Fungorum bazującej na Dictionary of the Fungi do rodziny Cordycipitaceae należą m.in. rodzaje: Akanthomyces Lebert 1858 Ascopolyporus Möller 1901 Beauveria Vuill. 1912 Beejasamuha Subram. & Chandrash. 1977 Blackwellomyces Spatafora & Luangsa-ard 2017 Cordyceps Fr. 1818 – maczużnik Engyodontium de Hoog 1978 Evlachovaea B.A. Borisov & Tarasov 1999 Engyodontium de Hoog 1978 Evlachovaea B.A. Borisov & Tarasov 1999 Flavocillium H. Yu, Y.B. Wang, Y. Wang, Q. Fan & Zhu L. Yang 2020 Gamszarea Z.F. Zhang & L. Cai 2020 Gibellula Cavara 1894 Hevansia Luangsa-ard, Hywel-Jones & Spatafora 2017 Jenniferia Mongkols., Noisrip. & Tasan. 2022 Leptobacillium Zare & W. Gams 2016.
Przypisy