Naturalizm etyczny – stanowisko etyczne lub metaetyczne opierające się na którejś z form naturalizmu filozoficznego.
Ze względu na wieloznaczność terminu naturalizm w filozofii etyczny naturalizm oznacza kilka stanowisk, które często się ze sobą wiążą, choć mogą występować oddzielnie:
naturalistyczny realizm moralny – istnieją obiektywne, niezależne od umysłu fakty i własności, które mają charakter naturalny, etyczny naturalizm metafizyczny – fakty moralne mają charakter naturalny, etyczny naturalizm metodologiczny (epistemologiczny) – moralność poznajemy za pomocą takich samych metod, jak stosowane w naukach przyrodniczych, stanowisko w etyce normatywnej, zgodnie z którym to, co jest naturalne, jest również dobre.
Spór o naturalizm etyczny obejmuje m.in. następujące problemy: czy fakty moralne (wartości, normy, obowiązki) mają charakter naturalny (m.in. problem błędu naturalistycznego sformułowanego przez G.E. Moore’a), czy istnieją takie normy czy wartości, które są dobre z natury, oraz czy istnieje naturalny porządek moralny (np. czy moralność występuje w naturze, czy ma charakter społeczny), czy kwestie moralne dają się pogodzić ze światopoglądem naukowym, czy moralność można badać metodami naukowymi, czy z faktów empirycznych można wnioskować o tym, co jest dobre lub jak powinno się postępować (problem gilotyny Hume’a), czy z faktu, że coś jest naturalne, wynika, że coś jest dobre (m.in. poprawność argumentu z odwołaniem do natury).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Stanowiska etyczne